kontakt o nas intro kronika makulatura archiwalia filmy


[więcej]

Dioni Hamilton
Kolekcja sukienek Marzeny Więcek

Czy film oparty głównie na monologu i poetyckich nieco statycznych obrazach symbolizujących kobiece losy może współcześnie poruszyć widza? Okazuje się że tak. Reakcje po zakończeniu seansu zaskakujące. Widzowie śledzili historie kilku kobiet w milczeniu i całkowitym skupieniu. Wiele osób, tak mężczyzn jak i kobiet wzruszyło się. Ja także. Film reżyserowany jest przez kobietę, większość obsady to Panie, wybitne polskie aktorki kilku pokoleń (to też sztuka – połączyć w jednym obrazie filmowym tyle indywidualności i rozpisać dla nich role), ale nie jest to melodramat czy typowy „obyczaj” skierowany głównie do damskiej części widowni. Paradoksalnie – adresatami przekazu twórców filmu są mężczyźni.Te wszystkie wymienione elementy to mocna strona filmu, budująca trudne, bo wymagające skupienia napięcie. Widz ani na chwilę nie traci kontaktu z przekazem płynącym z ekranu. Staranne, bardzo dobrze zakomponowane kadry absolwenta łódzkiej [więcej]


„Jan Dziaczkowski. Historie prawdziwe i zmyślone”,16 października – 22 listopada,Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki , kurator: Karol HordziejNa wystawie prezentowane są kolaże uzupełnione o wybrane ilustracje zrealizowane przez Dziaczkowskiego dla magazynów takich jak „Przekrój”, „Architektura” czy „Machina”, a także cykl 10 miejsc, które warto odwiedzić, pierwotnie przygotowany we współpracy z klubokawiarnią Chłodna 25, gdzie prezentowany był w formie zmiennej ekspozycji w lightboksie zamontowanym w przestrzeni klubu. Z planowanych 10 miejsc autor zrealizował 6, które po raz pierwszy pokazywane są w całym zestawie w Zachęcie. Na wystawie zabrzmi również muzyka w wykonaniu Marcina Maseckiego, przyjaciela Janka, która została nagrana specjalnie na tę okazję.Druga część wystawy obejmuje mniej znane prace artysty, przede wszystkim malarstwo i fotografię, które zawierają w sobie charakterystyczny dla Dziaczkowskiego montażowy [więcej]


[wszystkie artykuły]

KALENDARIUM POLSKA

Do 30 kwietnia 2016 czekamy na zgłoszenia do Konkursu dla Artystów w ramach inSPIRACJI 2016. Ogłaszamy Konkurs dla Artystów w ramach 11. Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Wizualnej inSPIRACJE 2016/OKSYDAN (Zanurzenie 1). Zgłaszane realizacje (gotowe, istniejące) lub projekty (przeznaczone do realizacji) powinny odpowiadać na hasło przewodnie festiwalu – OKSYDAN. Konkurs ma charakter otwarty - prace mogą zgłaszać zarówno doświadczeni artyści jak i początkujący adepci sztuki. Oczekujemy prac reprezentujących różne strategie artystyczne i media.  Nagrody przyznawane będą w dwóch kategoriach: Najlepsza Praca oraz Najlepszy Projekt. Laureaci konkursu, oprócz nagród pieniężnych, zaprezentują swoje prace podczas tegorocznych inSPIRACJI oraz podczas wystaw w listopadzie i w grudniu 2016. Przyjmowane są jedynie kompletne zgłoszenia, wysłane pocztą tradycyjną. Szczegółowe wytyczne, regulamin oraz wyjaśnienie tematu konkursu można znaleźć na stronie festiwalu: inspiracje.art.pl

Do 10 stycznia 2016. Warszawa. Zachęta. Narodowa Galeria Sztuki. ZARAZ PO WOJNIE. Wystawa jest próbą odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób złożoność nastrojów społecznych i napięcia polityczne w powojennej Polsce znalazły swoje odzwierciedlenie w sztukach plastycznych, fotografii, filmie, a także architekturze i wzornictwie. Jak w pierwszych latach nowej, dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości społeczno-politycznej i atmosferze, z jednej strony, „euforii odbudowy” i nadziei, z drugiej - opisanej przez Marcina Zarembę „wielkiej trwogi”- odnajdywali się artyści? Czy wojna i rok 1945 stanowią rzeczywiście cezurę, od której wszystko zaczynało się od nowa? Lejtmotywem wystawy jest temat „ruin”. (…) Wiodącą rolę odgrywa tu fotografia – zarówno artystyczna, reportażowa, jak i dokumentacyjna – jako medium, w którym najlepiej dała o sobie znać specyfika czasu. Na wystawie prezentowane zostaną prace m.in.: Mieczysława Bermana, Jana Bogusławskiego, Mariana Bogusza, Jana Bułhaka, Marii Chrząszczowej, Zbigniewa Dłubaka, Xawerego Dunikowskiego, Krystyny Gorazdowskiej, Marii Jaremy, Feliksa Szczęsnego Kowarskiego, Tadeusza Kantora, Julii Kotarbińskiej, Aleksandra Krzywobłockiego, Tadeusza Kulisiewicza, Bronisława Kupca, Jana Kurzątkowskiego, Bohdana Lacherta, Alfreda Lenicy, Bronisława Linke, Jadwigi Maziarskiej, Jerzego Nowosielskiego, Fortunaty Obrąpalskiej, Julii Pirotte, Erny Rosenstein, Jerzego Skarżyńskiego, Henryka Stażewskiego, Władysława Strzemińskiego, Leona Marka Suzina, Heleny i Szymona Syrkusów, Feliksa Topolskiego, Henryka Tomaszewskiego, Tadeusza Trepkowskiego, Bolesława Utkina, Stefana Wegnera, Marka Włodarskiego, Władysława Wołkowskiego, Andrzeja Wróblewskiego, Wojciecha i Stanisława Zameczników.

Lata 2015-2016. Warszawa, Inowrocław, Gdańsk, Wrocław - FULL CONTACT – malarstwo. Edyta Dzierż / kurator wystawy w Warszawie. Danuta Nawrocka / kurator wystawy w Inowrocławiu. Małgorzata Jojnowicz / kurator wystawy we Wrocławiu. Projekt ma formę dialogu malarskiego między dziesięcioma artystami. Wymieniony wcześniej cykl wystaw tworzy wielowątkowy i różnorodny obraz twórczości malarskiej powstającej w czterech ośrodkach artystycznych w Polsce: Warszawie (Edyta Dzierż, Magdalena Hajnosz, Kuba Janyst, Krzysztof Kopeć), Inowrocławiu (Danuta Nawrocka), Gdańsku (Anna Brudzińska), i Wrocławiu (Kasia Banaś, Małgorzata Jojnowicz, Jolanta Studzińska, Krystyna Szczepaniak). Projekt będzie pokazany w 2015 i 2016 roku w czterech miastach Polski. Start: 25 sierpnia 2015 roku godz. 18:00 w Warszawie (Galeria LUFCIK, ul. Mazowiecka 11a), później w 2016 roku wystawa będzie pokazana w Inowrocławiu (Galeria Miejska, ul. Pl. Klasztorny 2), Gdańsku (Galeria Pionova, ul. Olejarna 2). Finisaż projektu odbędzie się w 2016 roku we Wrocławiu.

Do 31 stycznia 2016. Radom. Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia”. Czekalska + Golec 69% CRUELTY FREE. Wystawa duetu Tatiana Czekalska + Leszek Golec jest prezentacją zdjęć i obiektów wyrażających reprezentowaną przez Nich filozofię życia przekraczającą tradycyjną, antropocentryczną koncepcję funkcjonowania człowieka w otaczającym go świecie. (…) Filozofia życiowa i światopogląd sprawiają, że artyści zwracają szczególną uwagę na duchowe aspekty życia, oddając prawo do duchowości także zwierzętom. Przy czym zwierzętom nie w potocznym rozumieniu tego słowa, czyli dużym ssakom, ale także wszelkim żyjącym, nawet najmniejszym istotom. Także owadom, które dla zwykłych ludzi często stanowią zagrożenie, budzą strach lub obrzydzenie, są co najmniej nieprzyjemne, a ich życie – pozbawione wartości. Czekalska + Golec natomiast budują „Avatary”– ekskluzywne „instrumenty” ze złota lub srebra, które mają chronić życie tych maleńkich istot. (…) /Agata Smalcerz , fragment tekstu „Inne Istoty”. BWA Bielsko-Biała 2011/

Do 17 stycznia 2016. Bielsko – Biała. Baleria Bielska BWA. 42. Biennale Malarstwa „Bielska Jesień 2015” pod honorowym patronatem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Małgorzaty Omilanowskiej. Termin wystawy od 27 listopada 2015 do 17 stycznia 2016 roku; wernisaż w piątek, 27 listopada 2015 roku o godz. 17.00. Do 42. Biennale Malarstwa „Bielska Jesień 2015” zgłoszenia nadesłało 776 artystów, którzy zaproponowali do konkursu 3.282 prace. Podczas I posiedzenia jury w maju br. roku, w wyniku przeglądu obrazów w wersji cyfrowej, po uprzedniej internetowej selekcji. Jury dokonało wyboru 137 prac, 50 autorów. W II etapie konkursu, po obejrzeniu obrazów w wersji oryginalnej, jury, korzystając z prawa do zweryfikowania decyzji podjętych podczas I obrad (Regulamin biennale: kwalifikacja prac, punkt II), odrzuciło 48 obrazów, kwalifikując ostatecznie do wystawy pokonkursowej 89 dzieł autorstwa 46 artystów.

Do 22 listopada 2015. Pawilon Polski na 56 Międzynarodowej Wystawie Sztuki La Biennale di Venezia. Halka/Haiti. 18°48’05”N 72°23’01”W. C. T. Jasper i Joanna Malinowska. W Pawilonie Polskim na Biennale Sztuki w Wenecji zostanie w tym roku zaprezentowana monumentalna panoramiczna projekcja filmowa z dokumentacją przedstawienia opery Halka Stanisława Moniuszki, które odbyło się 7 lutego w miejscowości Cazale położonej w haitańskich górach na północ od stolicy kraju. Zwycięzcy konkursu na tegoroczną reprezentację Polski w Wenecji, artyści C.T. Jasper i Joanna Malinowska oraz kuratorka Magdalena Moskalewicz, postanowili wystawić Halkę na Haiti zainspirowani graniczącym z obłędem planem bohatera filmu Wernera Herzoga Fitzcarraldo, który pragnął wznieść operę w amazońskiej dżungli. 

Do 31 października 2015. Kraków. MOCAK. „Polska – Izrael – Niemcy. Doświadczenie Auschwitz”. Wystawa w MOCAK-u podkreśla istotną obecność tematu Auschwitz w dyskursie historyczno-społeczno-kulturowym. Pokazuje, w jaki sposób współcześni artyści z Polski, Izraela i Niemiec interpretują przeszłe wydarzenia. Nie chodzi o prezentowanie sztuki, której tematem jest ogólnie pojęty Holokaust, ale o prace odnoszące się do anus mundi – Auschwitz jako miejsca masowej zbrodni, najbardziej tragicznego symbolu, który wyprodukował człowiek. Wystawa stawia pytania: Czy Auschwitz po śmierci ostatnich świadków stanie się mrocznym i pustym motywem popkultury, czystą prowokacją, disneylandem horroru, czy te obawy są jednak przesadzone? Czy drugie i trzecie pokolenie po Auschwitz czuje odpowiedzialność pamiętania o tych wydarzeniach? Wystawa Polska – Izrael – Niemcy prezentowana jest w przestrzeni kolekcyjnej, Galerii Alfa oraz w Bibliotece. W przestrzeni kolekcyjnej można zobaczyć główną część wystawy pokazującą obecne myślenie o Auschwitz – prace siedemnastu współczesnych artystów pochodzących z Polski, Izraela i Niemiec. W Galerii Alfa prezentujemy myślenie historyczne o Auschwitz. Po raz pierwszy w Polsce pokazujemy kilkadziesiąt prac Yehudy Bacona, ucznia Petera Kiena, który w obozie nauczył go rysunku. Bacon po wojnie został wykładowcą izraelskiej Bezalel Academy (jego uczennicą była Sigalit Landau). Oprócz dzieł Bacona można obejrzeć książki oraz prace polskich i niemieckich artystów takich jak: Willi Geiger, Wolfgang Langhoff, Teo Otto, Lea Grundig, Mascha Kaléko, Jan Baraś-Komski, Joseph Loos, George Zieleziński. W Bibliotece MOCAK-u prezentujemy oryginalne rysunki do pierwszego, francuskiego wydania komiksu Michela Kichki Duxième génération, ce que je n’ai pas dit à mon père. Artysta opowiada w nim historię relacji z ojcem, Henrim, który jako jedyny w rodzinie przeżył obóz Auschwitz. W komiksie Kichki doświadczenia II wojny światowej są ciągle żywe i wywierają znaczący wpływ na wiele aspektów życia rodzinnego, takich jak wychowanie dzieci, wspólne spożywanie posiłków czy obchodzenie świąt. W sali audiowizualnej w godzinach 12–16 będzie prezentowana jedna z prac wystawy, film Daniego Gala Jak z oddali [2013, 26 min]. Wystawa „Polska – Izrael – Niemcy. Doświadczenie Auschwitz”, zorganizowana wspólnie z Zentrum für verfolgte Künste w Solingen. Prace Yehudy Bacona, Sigalit Landau oraz Michela Kichki stanowiły część wystawy „Śmierć nie ma ostatniego słowa. Nikt nie zaświadczy za świadka” pokazywanej na początku tego roku w Bundestagu. Jej kuratorem był Jürgen Kaumkötter. W lipcu 2015 zostanie wydane przez MOCAK polskie tłumaczenie książki Jürgena Kaumköttera „Śmierć nie ma ostatniego słowa”, której niemiecka wersja ukazała się w styczniu 2015 nakładem wydawnictwa Galiani Berlin. Publikacja ta zawiera ponad 300 kolorowych reprodukcji i stanowi szeroki przegląd twórczości artystów, którzy w okresie istnienia III Rzeszy znaleźli się w gettach i obozach koncentracyjnych. W sierpniu 2015 ukaże się również katalog wystawy Polska – Izrael – Niemcy. Doświadczenie Auschwitz, zawierający tekst Delfiny Jałowik oraz opisy i reprodukcje prezentowanych w MOCAK-u prac. W Konsulacie Generalnym Republiki Federalnej Niemiec w Krakowie (ul. Stolarska 7) prezentowana jest wystawa, towarzysząca ekspozycji w MOCAK-u, „Śmierć nie ma ostatniego słowa”. Można na niej obejrzeć prace artystów, którzy przeżyli Auschwitz: Leo Haasa, Fritza Lederera oraz Jerzego Adama Brandhubera, absolwenta krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych i pierwszego kuratora Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau. Prezentowane prace powstały bezpośrednio po II wojnie światowej. Odnoszą się do okresu pobytu artystów w obozie. Wystawę można zwiedzać w godzinach pracy Konsulatu.

Dnia 23 października 2015 r., godzina: 14.33. Szczecin. Akademia Sztuki w Szczecinie, plac Orła Białego 2. Debata: Projektowanie Przyszłości. Moderator: Bartek Otocki, uczestnicy: Felix Beck, Regina Tetens, Giesle Froysland, Dato Mahadzir Lokman, Umesh Maddanahalli, Ked Olszewski, William Phuan, Pichaya Aime Suphavanij, Piotr Zawojski. Zapraszamy do debaty w ramach festiwalu digital_ia 15, którego tegoroczna edycja stanowi próbę eksploracji zagadnień dotyczących łączenia sztuki oraz najnowszych technologii. Odbywa się ona pod hasłem Re_ manufact / How much old is a new? i kuratorowana jest przez Feliksa Becka – artystę oraz designera z Art+COM Studios, oraz Regine Tetens, kuratorkę współpracująca z największymi festiwalami sztuki w Niemczech. Wystawa główna digitaliów odwołuje się do przeszłych, obecnych, a także przyszłych rozwiązań technologicznych oraz ich powiązań i zależności, wpływających bezpośrednio na sztukę współczesną oraz – w szerszym aspekcie – na kulturalne życie społeczeństw. Gdzie w naszym codziennym życiu, w przedmiotach których używamy, możemy odnaleźć „stare“ i w jaki sposób dzięki niemu rozwijajmy i tworzymy „nowe” – oto podstawowe pytanie, które artyści digitaliów 15 analizują w swoich pracach. Tematyka debaty będzie oscylować wokół zjawiska, jakim jest nadawanie sztuce funkcji kreowania przyszłości. Czy sztuka może wpływać na przyszłość? Czy artyści są jedynie wyrazicielami abstrakcyjnych wyobrażeń o rzeczywistości? Czy sztuka ma odnosić się tylko do indywidualnych przekonań i wartości, czy też może powinna mieć wpływ na całe społeczeństwa? Może artyści faktycznie zaspokajają wyłącznie potrzeby estetyczne i duchowe? Na ile efektywna – w kontekście tego, co dopiero ma się wydarzyć – jest społeczna funkcja sztuki? Temat debaty jest nawiązaniem do przyszłorocznej, 11. edycji MFSW inSPIRACJE, jednego z najistotniejszych wydarzeń dotyczących sztuki wizualnej w Polsce, zdobywającego także coraz większe uznanie na arenie międzynarodowej. Przez 10 edycji festiwal każdego roku będzie zmieniał tematykę, prezentując i analizując jednocześnie najnowsze trendy w sztukach wizualnych. Kolejne edycje będą realizowały zakres tematyczny związany z możliwie szeroko rozumianym znaczeniem słowa FUTURE. Uczestnicy debaty: Felix Beck / ART+COM Studios / Niemcy - kurator wystawy głównej RE_MANUFACT, dyrektor artystyczny oraz projektant w grupie artystycznej i projektowej ART+COM Studios w Berlinie, Regina Tetens / Niemcy - absolwentka Akademii Sztuki w Berlinie. Kuratorka Wystawy Głównej „RE_MANUFACT”. Giesle Froysland / Piksels Festival / Bergen / Norwegia - muzyk, VJ i artysta wizualny, William Phuan / Select Centre / Singapur - William Phuan dyrektor zarządzający i współzałożyciel The Select Centre, singapurskiej organizacji sztuki non-profit, która stara się zwiększać i umożliwiać przepływ pomysłów i wiedzy między różnymi językami, kulturami i dyscyplinami poprzez tłumaczenie, adaptację i inne formy międzykulturowej komunikacji, Dato Mahadzir Lokman / National Visual Arts Development Board / Malezja - Przewodniczący Rady Rozwoju National Visual Arts Gallery w Kuala Lumpur, Pichaya Aime Suphavanij / Bangkok Art and Culture Centre / Tajlandia - kuratorka oraz kierowniczka na stałe związana z Centrum Sztuki i Kultury w Bangkoku (BACC), jej główne obszary zainteresowania to sztuki piękne oraz inne przejawy ludzkiej kreatywności, Ked Olszewski / Miejska Galeria Sztuki 13muz, dyrektor artystyczny MFSW inSPIRACJE / Polska - kurator Miejskiej Galerii Sztuki 13muz, pomysłodawca i dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Wizualnej inSPIRACJE, Umesh Maddanahalli / Indie, Piotr Zawojski / dyrektor artystyczny festiwalu digital_ia, dr hab., adiunkt w Zakładzie Filmoznawstwa i Wiedzy o Mediach Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, wykładowca Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Autor kilkunastu publikacji naukowych. Szczegółowe informacje: www.digitalia.art.plwww.facebook.com/festiwaldigitalia / kontakt: Ewa Adamczewska, e.adamczewska@13muz.eu

Do 18 października 2015 (od 19 czerwca, wernisaż: 18 czerwca godz. 19:00) Poznań. Galeria Art Stations. LET’S DANCE. Wystawa: Akademia Ruchu, Atoms for Peace, Alexandra Bachzetsis, Wojciech Bąkowski, Vanessa Beecroft, Jérôme Bel, Beyoncé, Centrala, Dan Flavin, Forced Entertainment, Massimo Furlan, Frédéric Gies, Jesse Aron Green, Trajal Harrell, Christian Jankowski, Spike Jonze, Jungle, Katarzyna Kozyra, Alicja Karska & Aleksandra Went, Yvonne Rainer, R.E.M., Józef Robakowski, Tony Orrico, Agnieszka Polska, Artur Żmijewski. Spektakle: Alexandra Bachzetsis, Jérôme Bel, Willi Dorner, Frédéric Gies, Trajal Harrell. Kuratorzy: Joanna Leśnierowska, Tomasz Plata, Agnieszka Sosnowska.

KALENDARIUM ŚWIAT

Do 3 kwietnia 2016. USA. Waszyngton DC. Smithsonian American Art Museum. "Living Modern". Obszerna prezentacja kolekcja Sama Rose i Julie Walters, którzy w ciągu ostatnich dwudziestu pięciu lat zebrali prace, m.innymi: Georgii O'Keeffe, Alexandra Caldera, Davida Hockneya, Pabla Picassa i wielu innych amerykańskich i europejskich artystów, będących pionierami nowoczesności i sztuki współczesnej. Ta międzynarodowa perspektywa nowoczesności jest pierwszą taką ekspozycją w Smithsonian Muzeum. Na wystawie znajduje się siedemdziesiąt pięć obrazów i rzeźb. Głównym kuratorem wystawy jest Virginia Macklenburg. Prezentacji towarzyszy obszerny katalog.

Do 31 grudnia 2015. Holandia. Amsterdam. Stedelijk Museum, "A Year at the Stedelijk: Tino Sehgal". Do 31 grudnia 2015. Holandia. Amsterdam. Stedelijk Museum.Tino Sehgal (ur. 1976), brytyjsko-niemiecki artysta, którzy początkowo studiował ekonomię polityczną i taniec, zajął się w 2000 roku sztukami wizualnymi. Osiągnął międzynarodowe uznanie dzięki eksperymentalnym pracom prezentowanym na: Biennale w Wenecji, Documenta w Kassel, w Muzeum Guggenheima w Nowym York i Tate Modern w Londynie. Stedelijk Museum współpracowało z Sehgalem od samego początku jego kariery, prezentując jego prace w latach 2004 i 2006. Dla Tino Sehgala, twórczość artystyczna to spotkanie i kontakt widza z żywym obiektem sztuki. Sehgal tworzy "sytuacje" w przestrzeni muzeum, w którym głównym aktorem jest choreografia i rozmowy z widzami. Spotkania te oferują odwiedzającym całkowicie unikalne doświadczenie „żywej grafiki”.

Do 22 listopada 2015. Włochy. Wenecja. Biennale di Venezia. 56 Międzynarodowa ekspozycja Sztuki pod nazwą All The World’s Futures (Wszystkie światowe wizje przyszłości): Kurator: Okwui Enwezor. Dyrektor generalny: Paolo Baratta. W sobotę, 9 maja zostało otwarte dla publiczności 56 weneckie biennale sztuki. Wystawy odbywają się na terenie całej Wenecji, głównie – tradycyjnie, na terenie Giardini i w Arsenale. 9 maja 2015 została ogłoszona oficjalnie lista nagrodzonych na Biennale. W jury znaleźli się: Naomi Beckwith (USA), Sabine Breitwieser (Austria), Mario Codognato (Włochy), Ranjit Hoskote (Indie) i Yongwoo Lee (Korea Południowa). Złoty lew przypadł Republice Armenii za pawilon Narodowy za oryginalne ukazanie dorobku artystów armeńskich tworzących w diasporze i w kraju. Złotego Lwa za całokształt twórczości zdobył rzeźbiarz El Anatsui z Ghany (rocznik 1944) uczestnik weneckiego biennale w 1990 roku. Specjalnego Złotego Lwa zdobyła za zasługi w dziedzinie propagowania sztuki współczesnej kuratorka i historyczka sztuki Susanne Ghez. Złoty Lew dla najlepszego artysty biennale przypadł w udziale Amerykance Adrian Piper (1948 r.) za pionierski wkład w rozwój sztuki konceptualnej i performatywnej. Srebrnego Lwa dla młodego, obiecującego artysty jury przyznało reżyserowi i twórcy wideoartu z Korei Południowej o nazwisku Im Heung-Soon (rocznik 1969) za film dokumentalny Factory Complex ukazujący dramatyczne warunki pracy kobiet w azjatyckich fabrykach i korporacjach. Specjalną nagrodą wyróżniono twórczość niemieckiego filmowca, autora instalacji, teoretyka, krytyka sztuki i kuratora Haruna Farocki'ego (ur. 1944., zm. 2014.) uznając jego szczególny wkład w powojenną kinematografię światową. Inna Nagroda Specjalna trafiła do grupy niezależnych filmowców Abounaddara collective za odważną dokumentację obecnego sporu politycznego w Syrii i walki ludzi tam mieszkających o przetrwanie. Również Nagrodą Specjalną wyróżniono młodego algierskiego artystę Massinissa Selmaniego (ur. 1980 r.). Wiecej: oficjalna strona Biennale; http://www.labiennale.org/en/biennale/index.html

Do 22 listopada 2015. Włochy. Wenecja. La Biennale di Venezia. Palazzo Bembo & Palazzo Mora. Jarosław Kozłowski. Personal Structures. Prezentacja prac polskiego artysty konsekwentnie odwołującego się do tradycji światowej i polskiej sztuki pojęciowej: Jarosława Kozłowskiego w ramach międzynarodowego projektu PERSONAL STRUCTURES w Wenecji.  

Do 15 listopada 2015. Niemcy. Berlin. Muzeum Fotografii."Newton. Horvat. Brodziak".Fotografie Szymona Brodziaka zostaną zaprezentowane obok zdjęć legendarnych artystów: Helmuta Newtona i Franka Horvata. Wystawę „Newton. Horvat. Brodziak” w berlińskim Muzeum Fotografii - Fundacji Helmuta Newtona będzie można oglądać od 4 czerwca do 15 listopada 2015 r. Zaproszenie do Muzeum Fotografii w Berlinie to kolejne już wyróżnienie dla fotografa z Poznania, uznanego przez Fashion TV podczas Festiwalu Filmowego w Cannes w 2013 roku za najlepszego na świecie autora czarno-białych kampanii reklamowych. Brodziak to pierwszy Polak i jednocześnie najmłodszy artysta w historii czasowych wystaw, spośród zaproszonych do współpracy przez Fundację Helmuta Newtona. Helmuta Newtona i Franka Horvata pasjonatom fotografii nie trzeba przedstawiać. Zmarły w 2004 roku Newton to jeden z najwybitniejszych fotografów mody w historii. Podobnie jak nierozstający się od 65 lat z aparatem Horvat, którego sesje przez dekady prezentowały czołowe magazyny z dziedziny mody."Wolą Helmuta Newtona, założyciela Fundacji, było to, aby w Muzeum Fotografii w Berlinie jego prace były wystawiane w towarzystwie zdjęć innych artystów. Tegoroczna ekspozycja będzie miała wyjątkowy charakter, gdyż obok dzieł legend – Newtona i Horvata – pojawią się zdjęcia niezwykle utalentowanego Polaka. Bardzo uważnie obserwujemy artystyczny rozwój Szymona Brodziaka, który jest najmłodszym artystą, którego prace będą prezentowane przez naszą Fundację. Z jednej strony Brodziak zdaje się hołdować ideałom piękna obowiązującym w fotografii mody i aktu, z drugiej jednak podważa funkcjonujące w nich stereotypy. Dramaturgia wizualna jego zdjęć sprawia, że mamy wrażenie oglądania spektakularnych kadrów filmowych" – mówi dr Matthias Harder, kurator wystawy, reprezentujący Fundację Helmuta Newtona. Szymon Brodziak nie ukrywa, że niezwykle ceni twórczość Newtona: "Wiele razy odwiedzałem berlińskie Muzeum Fotografii, aby oglądać prace Helmuta Newtona. Również imponują mi prace Franka Horvata, który już od ponad sześciu dekad współtworzy historię współczesnej fotografii. Dlatego aż trudno mi uwierzyć, że znajdę się w tak wyjątkowym gronie, w tak wyjątkowym miejscu. To wielki zaszczyt, ale również zobowiązanie" – podkreśla fotograf.

Do 26 października 2015. Austria. Wiedeń. Belvedere.”Rembrandt – Tizian – Bellotto”.

Do 18 października 2015. Anglia. Liverpool. Tate Liverpool ."Jackson Pollock: Blind Spots". „Europejska publiczność musiała uzbroić się w cierpliwość, by po przeszło trzydziestu latach znów zobaczyć obszerną ekspozycję prac jednego z najwybitniejszych amerykańskich artystów XX wieku – Jacksona Pollocka. Otwierająca się wkrótce w Tate Liverpool wystawa składa się z dzieł popełnionych między rokiem 1947 a 1953, będących świadectwem rewolucyjnej techniki drippingu, swobodnego i pełnego ekspresji rozchlapywania farby na płótnie. Metoda kreacji, dająca upust emocjom; gwałtowna i niezapośredniczona rozumem, skłoniła Harolda Rosenberga do stwierdzenia, że „To, co działo się na płótnie, nie było obrazem, lecz wydarzeniem”. Kapanie, rozbryzgiwanie i rozmazywanie farby za pomocą zeschniętych pędzli, patyków czy wylewanie jej bezpośrednio z puszki stanowiło zapis trajektorii ruchu ręki malarza, poruszającego się nad spoczywającym na ziemi podobraziem. W chaotycznej plątaninie plam i smug utrwaliło się coś jeszcze ważniejszego – sam twórca, ślady jego butów, odciski palców czy niedopałki papierosów. Doniosłość praktyki Pollocka zawiera się więc w zniesieniu granicy między medium obrazu a cielesnością artysty; przedmiotem i podmiotem. „Gdy znajduję się w obrazie, nie zdaję sobie sprawy z tego, co się dzieje. Dopiero później, gdy mu się przyglądam, uświadamiam sobie moje intencje” – wyznawał Amerykanin. „Zachlapane płótno zakrywało całą podłogę. Panowała kompletna cisza. Pollock spojrzał na obraz. Nagle, zupełnie niespodziewanie podniósł puszkę oraz pędzel i zaczął chodzić wokół płótna. Zdawało się, że właśnie uzmysłowił sobie, że wcale nie jest skończony” – tak Hans Namuth, naoczny świadek rytuałów Pollocka, wspominał artystę przy pracy. Gęsta siatka barwnych wstęg, zacieków i strużek, wypełniająca szczelnie prostokątne pole, zdaje się nie mieć ani początku, ani końca. Każdy jej fragment jest równoważny i autonomiczny. Konstelacyjne malarstwo Pollocka odznacza się – jak mówił Michael Fried – „Niczym nieograniczonym potencjałem”, w którym wyżej niż kompozycyjna struktura, ceniony jest zapis wolnej i czystej energii twórczej. Wystawa w Liverpoolu (powstała we współpracy z Dallas Museum of Art) ukazuje jedność obrazu i dynamicznego aktu kreacyjnego. Gromadząc dzieła pierwszoplanowe, jak również te plasujące się w drugim szeregu reprezentacji, ujawnia konsekwentnie utrzymywaną przez lata poetykę Pollocka, w której instynkt, emocja i automatyzm biorą górę nad sztywnymi regułami racjonalizmu.” (Wojciech Delikta). Jackson Pollock (ur. 28 stycznia 1912, zm. 11 sierpnia 1956) – malarz amerykański, przedstawiciel ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Urodził się w Cody w stanie Wyoming, w 1930 przeniósł się do Nowego Jorku. Studiował tam pod kierunkiem Thomasa Harta Bentona. W latach 1938–1942 pracował dla Federal Art Project, a w latach 50. wspierało go CIA w ramach Kongresu Wolności Kulturalnej. W 1944 Pollock ożenił się z malarką Lee Krasner, również przedstawicielką ruchu ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Zginął w 1956 w wypadku samochodowym. Jackson Pollock odszedł od sztuki figuratywnej i rozwinął swój własny styl tworzenia z charakterystycznym kapaniem farbą na płótno i rozpryskiwaniem jej (tzw. action painting – malarstwo gestu). Była to najbardziej radykalna metoda malarska. Podsumowanie ewolucji ekspresjonizmu; zaczynając od El Greco i Fransa Halsa, kończąc na dokonaniach współczesnych ekspresjonistów i abstrakcjonizmie. Należy tutaj także wspomnieć o malowidłach z groty Altamira (Hiszpania) oraz monumentalnych, odkrytych w 1940 roku we Francji, malowidłach z groty Lascaux, które powstawały w podobny sposób; Malowidła zostały wykonane farbami ziemnymi i zostały nałożone palcami, za pomocą mchu lub nastrzyknięte za pomocą wydrążonych kości. Swoje dzieła „edytował”, wybierał fragmenty, które odpowiadały jego wizji artystycznej, a inne niszczył i zaczynał od początku. Co ciekawe; stosując najbardziej spontaniczne techniki malarskie, twierdził jednocześnie, że: nigdy nie traci kontroli nad tym, co robi. Twierdzenie takie uwidacznia zaangażowanie artysty w tworzywo malarskie; ideowo-formalną jedność aktu twórczego; zamysłu i materialnej realizacji. Pollock odszedł, kiedy swoją radykalną metodą doprowadził malarstwo do granicy intencjonalnej kreacji. W listopadzie 2006 r. poprzez dom aukcyjny Sotheby's sprzedano obraz Pollocka No. 5, 1948, osiągnął on cenę 140 mln dolarów i przez pięć lat był najdroższym sprzedanym dziełem sztuki. W roku 2000 zrealizowano amerykański film biograficzny w reżyserii Eda Harrisa na podstawie książki „Jackson Pollock: „An American Saga” Stevena Naifeha i Gregory'ego White'a Smitha opisującej życie artysty. Główne role zagrali: Ed Harris jako Jackson Pollock i Marcia Gay Harden jako Lee Krasner, która za tę rolę otrzymała Oskara. Nominowany do tej nagrody był również Ed Harris.