CSW
sztuka na spad

KALENDARIUM POLSKA

APEL. Bydgoszcz. Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego. Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy przygotowuje wystawę monograficzną Karola Mondrala (1880-1957), grafika i malarza oraz pedagoga związanego m.in. ze środowiskiem artystycznym dwudziestolecia międzywojennego w Bydgoszczy (w latach 1921-1932). Ekspozycja będzie pierwszą tak pełną prezentację dzieł artysty, którego twórczość po raz ostatni była przedstawiona na wystawie w 1959 roku. Planowana wystawa będzie obejmowała grafikę artystyczną, ekslibrisy, nieliczne zachowane rysunki i obrazy oraz sporadycznie wykonywane rzeźby. Muzeum zwraca się z prośbą o udostępnienie materiałów związanych z Karolem Mondralem oraz informacje o jego pracach. Informacje można przesyłać na adres: barbara.chojnacka@muzeum.bydgoszcz.pl

Do 31 października 2014. Poznań. Galeria Art Stations. „Instalatorzy”. Artyści: Wojciech Bąkowski, Jan Berdyszak, Izabella Gustowska, Jarosław Kozłowski, Katarzyna Krakowiak, Mariusz Kruk, Maciej Kurak, Piotr Kurka, Agata Michowska, Antoni Mikołajczyk, Andrzej Pepłoński, Monika Sosnowska. Kurator: Mateusz Bieczyński Współpraca i aranżacja wystawy: Maciej Kura. Tytułowych Instalatorów łączą dwie cechy. Przede wszystkim każdy z bohaterów wystawy w galerii Art Stations silnie związany jest, jako absolwent lub wykładowca, z Uniwersytetem Artystycznym w Poznaniu (wcześniej Akademią Sztuk Pięknych). Drugim elementem wspólnym dla tej grupy twórców jest medium artystyczne – instalacja. Punktem wyjścia wystawy jest termin „Poznańska Szkoła Instalacji” (PSI) ukuty w latach 90. przez krytyków związanych z magazynem Raster. Konfrontacja tej kategorii z rzeczywistością i aktualnym dorobkiem Instalatorów stała się naczelną motywacją przy tworzeniu koncepcji wystawy. W kontekście ekspozycji termin „instalacja” należy rozumieć szeroko, jako dzieło plastyczne o przestrzennym charakterze, złożone z elementów składowych o różnej naturze (np. rzeźba, obiekt, video, fotografia), którego znaczenie łączy się silnie z kontekstem prezentacji. Już ta pojemna definicja pojęcia zwiastuje, że wystawa będzie przeglądem dzieł charakteryzujących się różnorodnością form, tematów i przekazów, stąd medium jest tutaj stosunkowo luźną klamrą, a nie kluczem służącym stworzeniu całościowej charakterystyki „poznańskiego ducha sztuki”. Czy w związku z tym zasadne jest zamykanie dzieł poznańskich artystów, nazywanych przez Rastrowców prześmiewczo „psikusami” (pochodna od skrótu PSI), w ramy jednej szkoły? Ekspozycja podzielona jest na trzy części odpowiadające trzem generacjom Instalatorów. Ten układ umożliwi widzom obserwację rozwoju medium w twórczości poznańskich artystów w ramach poszczególnych pokoleń, ale także pomiędzy generacjami.

Do 28 września 2014. Toruń. Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”."Milczenie Marcela Duchampa jest przeceniane". Część 2 aneksu do wystawy ARENA "Milczenie Marcela Duchampa jest przeceniane" 11.04 – 28.09.2014. Artyści: Justyna Scheuring, Łukasz Surowiec, Zbyszko Trzeciakowski, Andrzej Wasilewski. Kurator: Piotr Lisowski. Projekt Milczenie Marcela Duchampa jest przeceniane stanowi aneks do wystawy Arena [http://csw.torun.pl/wystawy/baza-wystaw/arena] badającej różnorodność sposobów artystycznego i kulturowego zaangażowania na szeroko rozumianej społecznej i politycznej płaszczyźnie.Jego kształt i charakter podyktowany został tematem wystawy, dla której punktem wyjścia jest artystyczna postawa Josepha Beuysa, a w szczególności działania twórcy, które podejmują refleksję dotyczącą społecznej roli artysty i sztuki oraz budowania nowych relacji w kreowaniu i modernizowaniu społecznych więzi. Tytuł projektu został zaczerpnięty od akcja Beuysa przeprowadzonej w 1964 roku, podczas której artysta podjął dialog z dokonaniami Marcela Duchampa, krytykując jego wycofanie się z działalności artystycznej. To upomnienie się o obecność, uczestnictwo i odpowiedzialność, okupione jest wiarą w kreatywną siłę każdej jednostki, tłumioną jedynie przez standaryzację zachowań i sztywne ograniczenia społeczne, polityczne, kulturowe. Propozycja aneksu zakłada czteroczęściową narrację, zbudowaną z indywidualnych prezentacji, gdzie wariant obecności i zaangażowania sprowadza się do wyrażeń: wykluczenie, diagnoza, manipulacja, radykalizm, anarchizm, relacja, przetrwanie. Ten niekoniecznie linearny ciąg w swojej konsekwencji stanowi formę negocjacji i konfrontacji, ale także powinności wobec codziennej rzeczywistości, której najwartościowszy kształt wypełniają wzajemne relacje.

Do 28 września 2014. Toruń. Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”. ARENA. Artyści: Aderemi Adegbite, Manolis Anastasakos & Alexandros Vasmoulakis, Mirosław Bałka, Guy Ben-Ner, Joseph Beuys, Victor Ehikhamenor, Ninar Esber, Hans-Peter Feldmann, Edy Ferguson, Dor Guez, Chaja Hertog & Nir Nadler, Adelita Husni-Bey, Jannis Kounellis, Oliver Laric, Cristina Lucas, Maha Maamoun, Jumana Manna & Sille Storihle, Jasmina Metwaly, Gustav Metzger, Avi Mograbi, Anna Moreno, Ciprian Mureşan & Gianina Cărbunariu, Ima-Abasi Okon, Itamar Rose, Roee Rosen, Michal Rovner, Justyna Scheuring, Ruti Sela & Maayan Amir, Marinella Senatore, Katharina Sieverding, Łukasz Surowiec, Adrian Tranquilli, Zbyszko Trzeciakowski, Adejoke Tugbiyele, Mona Vatamanu & Florin Tudor, Andrzej Wasilewski, Wooloo, Zafos Xagoraris. Kuratorka: Dobrila Denegri. W naszych czasach nie można „trzymać się z dala od polityki”. Te słowa George'a Orwella pozostają ciągle aktualne i prawdziwe, zwłaszcza w kontekście dwóch ostatnich dekad. Począwszy od obalenia muru berlińskiego, poprzez zamach na WorldTrade Center, aż po globalny kryzys finansowy, życie w skali całej planety staje się coraz bardziej podporządkowane wpływowi polityki. Sztuka zarówno prowadzi do tych przewrotów, jak i je dokumentuje. Szuka nowych dróg zmian społecznych, ale także tworzy przestrzeń refleksji i dyskusji. Dokładnie na tych przesłankach oparta jest Arena – projekt, który funkcjonować ma nie tylko jako wystawa, ale też dynamiczny program pokazów wideo – medium, które w sposób najbardziej masowy rozpowszechnia i kanalizuje dziś przekaz artystyczny. To również platforma wykładów, spotkań i dyskusji z udziałem międzynarodowych kuratorów oraz uczestniczących w projekcie artystów, a także gościnnych wykładowców z Polski. Punktem wyjścia projektu wystawienniczego Arena jest twórczość i artystyczna sylwetka Josepha Beuysa. Tytuł wystawy nawiązuje do pracy Arena (gdzie bym dotarł, gdybym był inteligentny!), która stanowi punkt zwrotny w jego działalności jako artysty i aktywisty. Prezentowana ona będzie jako reedycja materiałów dokumentacyjnych, którą znana niemiecka artystka i fotograficzka Katharina Sieverding stworzyła specjalnie na potrzeby tej ekspozycji. mediów i wpływu, jaki mają na nasze postrzeganie społeczeństwa.

Do 1 września 2014. Warszawa. Galeria Działań. AKTYWNA CISZA. Kuratorzy: Fredo Ojda, Grzegorz Borkowski. „(...) chcemy zaakcentować wartość ciszy, jako umożliwiającej autentyczną rozmowę i aktywność, ciszy jako przestrzeni uwolnionej od presji rutynowego reagowania na okoliczności. Ciszy, która nie jest ucieczką od rzeczywistości, lecz szansą wytyczenia w niej drogi.” („Bo w gruncie rzeczy te najprostsze zjawiska w sztuce prowadzą nas gdzieś Strefę Ciszy. Ciszy, a nie końca sztuki”.Jerzy Ludwiński) Lista artystów biorących udział w wystawie: Teodor Ajder (PL), Fernando Aguiar (Portugal), Paweł Bagiński (PL), Bruce Barber (Canada),Jacek Bąkowski ((PL), John M. Bennett (USA), Katy Bentall (PL), Iza Bick-Bagińska (PL), Krystyna Borkowska (USA), Grażyna Borowik (PL), Izabella Bryzek (Great Britain), Jan Chwałczyk (PL), Ryosuke Cohen (Japan), Andrzej Ciesielski (PL), Janusz Ducki (PL), Andrzej Dudek-Dürer (PL), Jerzy Derkacz (PL), Petra Deus (Germany), Leopold Duszka-Kołcz (USA), Jacek Dyrzyński (PL), Anna Francman (PL), Giovanni Fontana (Italy), Klaus Groh (Germany), Alojzy Gryt (PL), Marcin Harlender (PL), John Held jr (USA), Małgorzata Iwanowska – Ludwińska (PL), Jacek Jagielski (PL), Alicja Jodko (PL), Wolf Kahlen (Germany), Koji Kamoji (PL), Arek Karapuda (PL), Heinz Kasper (Germany), Jacek Kasprzycki (PL), Roberto Keppler (Brazil), Lise Kjaer (USA), Krzysztof Klimek (PL), Roscislav Koterlin (Ukraine), Piotr C. Kowalski (PL), Makoto Kobayashi (Japan), Jacek Lilpop (PL), Wiesław Łuczaj (PL), Hanna Łuczak (PL), Ryszard Ługowski (PL), Ruggero Maggi (Italy), Zbigniew Makarewicz (PL), Daria Milecka (PL), Jan Mioduszewski (PL), Andrzej Mitan (PL), Emilio Morandi (Italy), Ewa Myoshin Hadydon (Japan), Nyogen Nowak (Japan), Fredo Ojda (PL), Andrzej Partum (PL), Andrzej Pepłoński (PL), Cheryl Penn (South Africa), Paweł Petasz (PL), Waldemar Petryk (PL), Justyna Pikulska (PL), Leszek Przyjemski (Germany), Podpis nieczytelny/illegible signature (PL), PWK (Switzerland), Władysław Radziwiłłowicz (PL), Tulio Restrepo (Colombia), Józef Robakowski (PL), Grzegorz Rogala (PL), Nigel Rolf (Ireland), Agnieszka Rożnowska (PL), Wojciech Różyński (PL), Jan Rylke (PL), Piotr Sakowski (PL), Maciej Sawicki (PL), Alan Scaritt (USA), Renato Sclaunich (Italy), Ignacy Skwarcan (PL), Marian Stępak (PL), Małgorzata Szandała (PL), Zbigniew Tomaszczuk (PL), Lubomyr Tymkiv (Ukraine), Carole Willbrand (Germany), Krzysztof Wojciechowski (PL), Anatolij Zwirzyński (Ukraine).

Do 31 sierpnia 2014. Poznań. Muzeum Archidiecezjalne. "Grafiki i akwarele Hieronima Różańskiego".Zapomnienie i niepamięć są chyba największym ciosem dla dorobku artysty – szczególnie wtedy, kiedy ten całe swe życie poświęcił problemom sztuki i jej arkanom. Dlatego też na szczególną uwagę zasługują wszelkie inicjatywy związane z ochroną i popularyzacją dorobku twórców, których dzieło rozpatrywane ogólnie i całościowo wydaje się być godnym zapamiętania „faktem” kulturowym, lecz które niestety jest jednocześnie narażone na bezlitosne oddziaływanie fali ludzkiej nieuwagi i obojętności. (…) Krystyna Różańska-Gorgolewska w 2010 roku, kończąc swe studia na Wydziale Edukacji Artystycznej Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu – napisała pracę magisterską pod kierunkiem profesora Romana Kubickiego pt. „Hieronim Różański – mistrz wielu dyscyplin”, poprzez którą starała się utrwalić pamięć o swym Ojcu oraz jego artystycznych dokonaniach. Cztery lata później, a więc latem 2014 roku, córka artysty podejmuje inicjatywę zorganizowania wystawy wybranych grafik i akwarel z dorobku Różańskiego w Muzeum Archidiecezjalnym w Poznaniu. Przy okazji tego właśnie wydarzenia warto przypomnieć, choć w paru słowach, charakter wspomnianych prac oraz ich relacje wobec tendencji artystycznych lat 60. i 70. minionego wieku. (…) Hieronim Różański ukończył studia artystyczne w 1954 roku i niewątpliwy wpływ na jego fascynacje malarskie miał „kanon” polskiego malarstwa kolorystyczno-kapistowskiego. Koloryzm polski był bowiem w tym czasie jedną z doktryn i konwencji dominujących na ówczesnej scenie artystycznej. Preferencje wspomnianego kanonu silnie oddziaływały na całą późniejszą twórczość malarską Hieronima Różańskiego, w tym pośrednio także na jego kameralne obrazy akwarelowe.” (Rafał Boettner-Łubowski)

Do 31 sierpnia 2014 Legnica. Galeria Sztuki. Biosfera Juliusza Kosina. Malarstwo artysty jest zapisem emocjonalnego przeżywania więzi z miastem, które dla niego jest strukturą „naturalną”, organiczną, żyjącą własnym życiem – właśnie tytułową „biosferą”. Jego pejzaż, często zatopiony w mroku nocy, posiada walory metafizyczne. Stąd miasto na płótnach krakowskiego twórcy jest bardziej podmiotem niż przedmiotem malarskich poszukiwań. Juliusz Kosin – rocznik 1989, zdobywca Grand Prix w 23. Ogólnopolskim Przeglądzie Malarstwa Młodych PROMOCJE 2013, absolwent malarstwa w ASP im. J. Matejki w Krakowie. Laureat stypendium twórczego i artystycznego Prezydenta Miasta Częstochowy oraz stypendium rektora dla najlepszych studentów ASP, wyróżniony na XI Jesiennym Salonie Sztuki Homo Quadratus Ostroviensis.

Do 31 sierpnia 2014 Legnica. Galeria Sztuki. Łemkowskie Jeruzalem. Ekspozycję przedstawiającą prace artystów związanych z kulturą łemkowską, m.in. Nikifora.

Do 31 sierpnia 2014. Białystok. Galeria Arsenał. Eliza Proszczuk – "Pasiak".

Do 27 sierpnia 2014. Bielsko-Biała. Galeria Bielska. 3. Bielski Festiwal Sztuk Wizualnych 2014. (pod honorowym patronatem Prezydenta Miasta Bielska-Białej Jacka Krywulta) Stanowi on kontynuację wystaw środowiskowych bielskich artystów, organizowanych od 1945 roku, które dawniej odbywały się w formie wiosennych i jesiennych salonów sztuki. Obecnie formuła festiwalu została rozszerzona. Jak pisze kurator festiwalu, dyrektor Galerii Bielskiej BWA, Agata Smalcerz – „Sztuki wizualne to pojęcie, które w szerszym użyciu pojawiło się pod koniec XX wieku, zastępując dotychczasowe plastyka. Już nie tylko malarstwo, rzeźba, rysunek i grafika są domeną dzisiejszych artystów; coraz bardziej popularne są tzw. nowe media: fotografia, wideo, instalacja, performans. To nowe pojęcie obejmuje więc szerszy zakres aktywności twórczej współczesnych artystów plastyków”. Pierwsza edycja festiwalu odbyła się w 2007 roku. Wystawy trzeciej edycji, prezentowane w kilku miejscach w Bielsku-Białej, mają na celu konfrontację różnych postaw twórczych i zaprezentowanie najnowszych dokonań artystów z bielskiego regionu. Festiwal ma charakter interdyscyplinarny, obejmuje 13 kategorii z różnych obszarów sztuki wizualnej: malarstwo, rysunek, grafikę, plakat, fotografię, rzeźbę, obiekt, instalację, ceramikę, tkaninę, film, wideo i performans. W tegorocznej edycji bierze udział ponad 160 artystów. Ich prace będą eksponowane w Galerii Bielskiej BWA, Muzeum Historycznym w Bielsku-Białej: na Zamku książąt Sułkowskich i Starej Fabryce, w Galerii Fotografii B&B oraz Fundacji Centrum Fotografii. Oprócz tego, tak jak w poprzednich edycjach, festiwal wyjdzie poza wnętrza galerii i muzeów, prezentując dzieła artystów również w przestrzeni publicznej. Podczas wernisażu zostaną uhonorowani wybrani przez jury artyści. Nagrodę Główną wręczy Prezydent Miasta Bielska-Białej Jacek Krywult, Nagrodę Sponsora – jej fundator, przedstawiciel firmy AQUA SA. Zostaną przyznane także Nagrody Specjalne Festiwalu w postaci wystaw indywidualnych: w Galerii Bielskiej BWA przez Dyrektora Galerii Bielskiej BWA, w Galerii Fotografii B&B przez Prezesa Fundacji Centrum Fotografii, a także w Galerii ZPAP przez Prezesa Okręgu ZPAP w Bielsku-Białej. Organizatorem festiwalu jest Galeria Bielska BWA, współorganizatorami: Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej, Galeria Fotografii B&B i Fundacja Centrum Fotografii oraz Zarząd Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków. Kurator festiwalu – Agata Smalcerz.

Do 24 sierpnia 2014. Toruń. Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”."Milczenie Marcela Duchampa jest przeceniane". Część 3: Zbyszko Trzeciakowski – Probabilizm stanu pozornego. Wchodząc w obszar sztuki Zbyszko Trzeciakowskiego (1957-2006), napotykamy przestrzeń sytuującą się pomiędzy dwoma elementami. Pierwszy z nich zasadza się na medialnych poszukiwaniach, skoncentrowanych na zapisie mechanicznym (fotografia, wideo). Drugi pociąga za sobą intymne, skrajne i destrukcyjne doświadczenia wykorzystujące ciało (działania, performance). Dopiero na styku tych elementów w konsekwencji kształtuje się forma, dla której najistotniejsza pozostaje obecność oraz kontakt z żywą osobą. Niezależnie od tego, czy kierunek działań artysty zmierzał w stronę doświadczania samego siebie, badania i rejestracji medium, czy też poszukiwania nowych form kontaktu, to właśnie czynnik ludzki – nawet jeżeli często ograniczony tylko do roli przypadku – wyznaczał wspólny horyzont doświadczania. Rzeczywistość, codzienność, ale także realia społeczno-polityczne traktowane były jako rodzaj pola poznawczego, w którym zaistniałe sytuacje i zdarzenia stają się przyczyną do podjęcia trudu odkrywania, w jaki sposób możemy kształtować świat, w którym żyjemy. Niezależnie od jego pozorności i skutków takiego odkrycia. Wystawa, prezentując ślady i urywki działań artysty, akcentuje tę formę, przypominając fotograficzne eksperymenty oraz radykalne w swoim charakterze akcje z pierwszej połowy lat osiemdziesiątych XX wieku. Nie bez znaczenia pozostają związki artysty ze środowiskiem Kultury Zrzuty. Trzeciakowski jako uczestnik ruchu brał udział między innymi w prywatnych plenerach w Teofilowie (1983) i Zadzimiu (1982), współpracował z pismem „Tango”, a w późniejszym czasie współredagował własny artzin „bez tytułu”. Niezależne środowisko artystyczne i specyfika jego działania stały się ważnym kodem twórczości artysty. Trzeciakowski do końca był na marginesie, sytuując się poza wyborami, które narzucała rzeczywistość, wymykając się schematycznemu myśleniu i postępowaniu. To wycofanie  i permanentne trwanie w tym stanie pozostało jego najbardziej radykalnym gestem.

Do 24 sierpnia 2014. Poznań. Muzeum Narodowe, Galeria Malarstwa i Rzeźby."Jan Berdyszak. Horyzonty grafiki". Stolica Wielkopolski oddaje swoisty hołd jednemu z najciekawszych polskich artystów, który od połowy XX wieku jest związany z poznańskim środowiskiem artystycznym. Jan Berdyszak to obecnie jeden z „Instalatorów” na wystawie w Galerii Art Stations, ale przede wszystkim bohater indywidualnej ekspozycji, zatytułowanej „Horyzonty grafiki” w tutejszym Muzeum Narodowym. Okazją do zorganizowania tego szczególnego wydarzenia są nie tylko 80. urodziny artysty, ale także podarowanie instytucji 167 grafik jego autorstwa z lat 1959-2004. Organizatorzy postanowili zaprezentować około 60 prac, które są wizytówkami jego najważniejszych cykli – dzięki temu odwiedzający mogą prześledzić rozwój sztuki tego artysty, począwszy od tradycyjnej grafiki z lat 60. XX wieku aż po nowatorskie dzieła powstałe na przełomie wieków. Co najważniejsze, wystawa jest kolejnym dowodem na otwartość sztuki tego twórcy, który wciąż podaje w wątpliwość granice poszczególnych dziedzin artystycznych. Pojęcie „grafiki” nie jest dla Berdyszaka czymś stałym i zawężonym stylistycznie, co udowadnia w podejmowanych eksperymentach formalnych.

Do 17 sierpnia 2014. Kraków. Bunkier Sztuki. Anna Baumgart - Zaśpiewajcie, Niewolnicy. kurator: Tomasz Plata. Anna Baumgart lubi gry – z historią, z tradycjami kultury, ze schematami naszego myślenia. Lubi także przedstawienia. Sytuacje teatralne czy performatywne powracają w jej pracach z wielką regularnością. Niemal nieustannie ktoś kogoś tu odtwarza, wchodzi w czyjąś rolę, próbuje sprostać jakiemuś zapisanemu wcześniej scenariuszowi. Niekiedy efektem takiego działania jest ujawnienie represji, przemocy wpisanej w podobny układ, wydobycie jej na plan pierwszy. Kiedy indziej – coś więcej, czyli owej represji przekroczenie w subwersywnym geście zerwania ze społecznymi normami. Właśnie o takich grach opowiada wystawa „Zaśpiewajcie, niewolnicy”. Tytuł to pierwsze słowa z „Księcia Niezłomnego” Juliusza Słowackiego, dramatu otoczonego w historii polskiego teatru szczególną legendą. Realizacjom Baumgart towarzyszą interwencje o charakterze teatralnym, m.in. seria monologów „dopisanych” przez reżyserkę Weronikę Szczawińską postaci Bombowniczki – naga kobieta w ciąży z maską świni na twarzy staje się w efekcie Feniksaną, zapomnianą kobiecą bohaterką „Księcia Niezłomnego”. Wystawa rozgrywa się na granicy między sztukami wizualnymi a teatrem i performansem. Czy może raczej: odkrywa performatywny potencjał tego, co wizualne. Dowodzi, że to, co widzialne, może zostać odmienione, że nie jesteśmy skazani na obrazy, które zastaliśmy, które nam podsunięto, ponieważ w performatywnej grze możemy je przeobrazić w coś nowego, nadać im nowy sens.

Sierpień 2014. Warszawa. Uniwersytet Warszawski. NIE/SAMOWITE. W sierpniu koło naukowe Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego CZARNY KWADRAT organizuje wystawę NIE/SAMOWITE. W związku z tym zwracamy się do Państwa z prośbą o objęcie patronatem medialnym naszego wydarzenia. W tym celu pragniemy przybliżyć Państwu nasz projekt. Wystawa będzie mieć miejsce w warszawskiej galerii STARTER. Wernisaż planowany jest na 2.08.2014 na godzinę 19. Nasza inicjatywa ma na celu promocję młodej polskiej sztuki oraz zapoznanie szerszej publiczności z koncepcją „niesamowitości” jako kategorią estetyczną. Jurorami wspierającymi nasze przedsięwzięcie są: artysta Karol Radziszewski, zastępca dyrektora artystycznego Teatru Dramatycznego w Warszawie Dorota Sajewska, kierownik Zakładu Teorii Sztuki w IHS UW Gabriela Świtek oraz historyczka sztuki i kuratorka prowadząca galerię Starter Marika Zamojska. Na wystawie znajdą się prace: Magdaleny Lary, Soni Regi, Damiana Reniszyna, Mikołaja Sobczaka oraz Pawła Stasiewicza. Jest to już drugie tego typu wydarzenie utworzone w ramach powstałego w 2013 roku projektu kuratorskiego ABBILD, będącego częścią działalności CZARNEGO KWADRATU. Szczegółowe informacje dotyczące wystawy NIE/SAMOWITE oraz wcześniejszej wystawy URBILD/ABBILD organizowanej w lokalu_30 znajdują się na oficjalnej stronie projektu ABBILD. Link do wydarzenia na Facebooku.

Od 5 sierpnia 2014. Toruń. Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”. Gra miejska WĘDRÓWKI Z NIESPORCZAKIEM - dla dzieci, dorosłych i zwierzaków. Od wtorku 5 sierpnia można w recepcji CSW dostać grę miejską (wiek: 5-105 lat).”Zapraszamy Was na WĘDRÓWKI Z NIESPORCZAKIEM – mikroskopijnym stworzeniem, które jest w stanie przetrwać najstraszniejszą katastrofę i co więcej, stało się inspiracją współczesnych artystów i architektów. NIESPORCZAK zaprasza Was do gry miejskiej: na wyznaczonej przez niego trasie, wiodącej przez toruńską Starówkę i Bydgoskie Przedmieście, będziecie musieli znaleźć kolejne zwierzaki i fantastyczne stworzenia, które na co dzień ukrywają się w tkance miasta. Przewidywany czas trwania wyprawy: ok 2,5 godz. Gra dostępna będzie od 5 sierpnia do końca wakacji w cenie biletu wstępu, do pobrania w recepcji CSW(w godzinach otwarcia Centrum).

Od 1 sierpnia 2014. Wernisaż godz. 19.00.Ostrów Wielkopolski. Galeria Sztuki Współczesnej, ul. Królowej Jadwigi 10. Nancy Skolos & Thomas Wedell, to amerykański duet artystyczny wykorzystujący w projektowaniu plakatów, okładek i wydawnictw kolaż fotograficzny, i typografię. Równolegle są wykładowcami Rhode Island School of Design, krytykami i autorami publikacji w zakresu projektowania graficznego. www.gsw.ostrowwlkp.pl

27 lipca 2014. Informacja o nagrodach w ramach konkursu: DESIGN 32 – Najlepsze Dyplomy Projektowe państwowych uczelni artystycznych w 2014 roku. Jury obradowało w następującym składzie: 1. Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku – prof. Janusz Akermann, Dziekan Wydziału Grafiki; 2. Akademia Sztuk Pięknych w Katowicach – prof. Antoni Cygan, Rektor; 3. Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie – prof. Andrzej Ziębliński, Dziekan Wydziału Form Przemysłowych; 4. Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi – dr hab. Mariusz Włodarczyk, Prorektor ds. nauki, rozwoju i pozyskiwania funduszy; 5. Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu – prof. Marek Owsian, Dziekan Wydziału Architektury i Wzornictwa; 6. Akademia Sztuki w Szczecinie – dr hab. Ireneusz Kuriata, Dziekan Wydziału Sztuk Wizualnych; 7. Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie – prof. Jerzy Bogusławski, Prorektor ds. inwestycji i rozwoju; 8. Akademia Sztuk Pięknych we Wrocławiu – dr hab. Agata Danielak-Kujda, prof.  ASP, Prorektor ds. artystyczno-badawczych i naukowych; 9. Przewodniczący Zarządu ZAiKS – Janusz Fogler; 10. Stowarzyszenie Twórców Grafiki Użytkowej – Edgar Bąk. Wystawa DESIGN 32 – Najlepsze Dyplomy Projektowe odbywa się w Galerii ASP Katowice Rondo Sztuki w Katowicach do 31 sierpnia 2014. Jak co roku swoja nagrodę przyzna też publiczność. 25 lipca uruchomiona zostanie wirtualna galeria prac dyplomowych gdzie będzie można oddać swój głos na dwa sposoby:- głosując na stronie http://www.asp.katowice.pl/ - lajkując na profilu FB https://www.facebook.com/Design28. Głosy zostaną zliczone po zakończeniu wystawy, a wśród głosujących rozlosowane zostaną nagrody ufundowane przez młodą śląską markę 0-32.

Do 1 lipca 2014. Toruń. Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”. „TORMIAR” Festiwal Architektury i Wzornictwa. Plastyka Toruńska. 

Architektura wnętrz 1945–2000. Wystawa jest opowieścią o miejscach i ludziach, którzy tworzyli krajobraz Torunia w 2. połowie XX wieku. Powstająca w tym okresie architektura wnętrz warunkowana była przez wydarzenia polityczne, zmiany obyczajowe, rozwój gospodarczy. Dziś pozostaje ona wyjątkowym źródłem wiadomości o mieście, które pragnęło być nowoczesne, podążając w swej architekturze za najnowszymi tendencjami obecnymi w kraju i poza jego granicami. Jest przykładem możliwości projektowych, a także ambicji ówczesnych architektów oraz plastyków. Jest również cennym świadectwem zmieniających się realiów i potrzeb oraz możliwości technicznych. Plastyka Toruńska stanowi punkt wyjścia dla dyskusji, jest zaledwie rozpoczęciem tematu. Niektóre z pokazanych tu wnętrz wciąż istnieją, jednak wiele uległo przekształceniom, modernizacji lub nawet destrukcji, powoli znikając z krajobrazu miasta. Warto jednak przyjrzeć im się dokładniej, zwrócić uwagę na ich wartość artystyczną, wykonawczo-rzemieślniczą, a także funkcjonalną. 

II Indywidualna wystawa prac Franciszka Michałka. Projekty dekoracji wnętrz. Franciszek Michałek (1923–2006) to jedna z najciekawszych postaci powojennej sceny artystycznej Torunia – aktywny działacz lokalnego środowiska twórczego, społecznik, wieloletni prezes Związku Polskich Artystów Plastyków. Przez trzy dekady był czołowym malarzem-dekoratorem wnętrz nowo powstających budynków w mieście i regionie. Jego dekoracje zniknęły jednak z obiektów, dla których je projektował, a on sam jako twórca został zapomniany. Tytuł wystawy w sposób bezpośredni nawiązuje do pierwszej prezentacji dzieł artysty w toruńskim Biurze Wystaw Artystycznych (1965). Pomimo iż Michałek pozostawił po sobie kilkaset szkiców, projektów i obrazów, jego twórczość przez kolejne półwiecze nie doczekała się opracowania ani ekspozycji. W ciągu całego życia malarz brał udział tylko w kilku wystawach zbiorowych, a obok wspomnianej wystawy z 1965 r., samodzielnie prezentował swoje rysunki jeszcze tylko raz, rok później, w Klubie „Millenium” w Toruniu. Projekty autorstwa Michałka pokazywane są publiczności po raz pierwszy. Na wystawie znajdują się obok nich dwa obiekty zrealizowane według pozostawionych przez artystę rysunków: wielkoformatowa ceramiczna mozaika, odtwarzająca kompozycję przeznaczoną dla Hotelu Pracowników Zagranicznych Zakładów Azotowych we Włocławku, oraz świetlno-malarska dekoracja sali projekcyjnej Kina „Górnik” w Łęczycy.

Do 18 maja 2014. Toruń. Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”. Spójrz na mnie… (tak piękną, tak zabawną) Look at me...(so beautiful, so fun) Artyści: Anita Frech i Jakob Lena Knebl, kuratorka: Pia Jardí. Wystawa jest prezentacją fotografii dwóch artystek austriackich, Anity Frech (St. Pölten, 1973) oraz Jakoba Leny Knebl (Wiedeń, 1970). Obie wykorzystują w pracy własne ciało oraz jego opakowanie, tworząc z nich scenerię swoich przedstawień. Twórczość Jakoba Leny poświęcona jest zagadnieniom związanym z płcią kulturową, natomiast prace Anity Frech konstruowane są przy pomocy elementów i kodów nawiązujących do „sfery kobiecości”, jednak na tej wystawie ich dokonania po raz pierwszy zostały zaprezentowane z innej perspektywy. Twórczość artystek odczytano jako przejaw oraz artystyczne studium społecznego i kulturowego zjawiska, które zdominowało współczesną kulturę materializmu i konsumpcjonizmu – mody.

Do 27 kwietnia 2014. Warszawa. Zachęta - Narodowa Galeria Sztuki. Paulina Ołowska. Czar Warszawy. To pierwsza tak obszerna prezentacja twórczości Pauliny Ołowskiej w Polsce, pokazująca wielowątkowość zarówno tematyki, jak i metod pracy artystki. Zawiera malarstwo, rzeźbę, scenografię, instalacje, neon, asamblaż, rysunek, kolaż i tkaninę, oraz przygotowaną specjalnie na wystawę nową instalację – sklep z kolekcją mody firmy Clemens en August. W swoich pracach artystka porusza problem związków pomiędzy historycznymi awangardami i teraźniejszością, tworząc swoisty melanż sztuk – wysokiej z użytkową i popularną. Interesuje ją współczesność i aktualność, którą zderza z utopijnymi wizjami z przeszłości, namawiając widza do refleksji nad zapomnianą estetyką i ideologią. Tytuł wystawy pochodzi od nazwy perfumerii na rogu ulic Kruczej i Żurawiej w Warszawie, istniejącej od lat 60. Paulina Ołowska urodziła się w 1976 roku w Gdańsku. Brała udział w licznych wystawach zbiorowych: 50. Biennale w Wenecji, 2003; 9. Biennale w Istambule, 2005; 1. Biennale w Moskwie, 2005; 5. Berlińskim Biennale Sztuki Współczesnej, 2008; „Ecstatic Alphabets”, MoMA, Nowy Jork, 2012; „Ostalgia”, New Museum, Nowy Jork, 2012; Carnegie International, Pittsburgh, 2013. Wybrane wystawy indywidualne: „Head-Wig (Portrait of an Exhibition)”, Camden Arts Centre, Londyn, 2009; „Applied Fantastic”, Metro Pictures, Nowy Jork, 2010; „Accidental Collages”, Tramway, Glasgow, 2010; „Zemsta Wróżki”, Fundacja Galerii Foksal, Warszawa, 2011; „Mother200”, Simon Lee Gallery, Londyn, 2012; Kunsthalle Basel, Bazylea, 2013.

Do 9 marca 2014. Toruń. Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”. DYPLOM 2013. Dyscypliny: grafika / malarstwo / rzeźba / edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych/ konserwacja i restauracja dzieł sztuki. (Otwarcie wystawy: piątek, 14 lutego 2014 roku, godz. 19.00). Jak co roku o tej porze, Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu i CSW zapraszają na wystawę, która dzięki swojej wieloletniej tradycji stała się wyraźnym i pewnym znakiem na mapie twórczego życia środowiska artystycznego Torunia. DYPLOM 2013 to wystawa najlepszych prac dyplomowych absolwentów Wydziału Sztuk Pięknych UMK. Absolwenci Wydziału z wszystkich kierunków, czyli Malarstwa, Rzeźby, Grafiki, Edukacji Artystycznej w zakresie Sztuk Plastycznych oraz Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki, zaprezentują najciekawsze realizacje dyplomowe powstałe w 2013 roku. Na wystawę składają się najlepsze prace dyplomantów WSP, które powstały w Instytucie Artystycznym - stworzone różnorodnymi technikami, od malarstwa, przez rzeźbę, grafikę, rysunek, aż po nowe media. Pulsujące życiem, wrażliwością, świeżością i przeróżnymi talentami prace sygnalizują ciągłe poszukiwania nowych środków wyrazu i oryginalnych wypowiedzi przez rozpoczynających dorosłe artystyczne życie młodych twórców. Część ekspozycji tworzą też prace dyplomowe z Instytutu Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa z kierunku Konserwacja i Restauracja Dzieł Sztuki - im także warto się bliżej przyjrzeć, wskazują bowiem nie tylko na dorobek i tradycję, ale także na nieustanny rozwój tzw. Toruńskiej Szkoły Konserwacji. Podczas finisażu wystawy w CSW 7 marca 2014 r. o godz. 13.30, najlepsi z najlepszych dyplomantów, prezentujących swoje prace, otrzymają medale: im. Tymona Niesiołowskiego, im. Janusza Boguckiego, im Adolfa Ryszki, a także nagrody, w tym nagrodę im. Jerzego Remera, im. Leonarda Torwirta oraz im. Josepha Saundersa.

Do 6 lutego 2014. Warszawa. Zachęta - Narodowa Galeria Sztuki. Aneta Grzeszykowska - Śmierć i Dziewczyna. Na wystawę Anety Grzeszykowskiej w Zachęcie składają się filmy z ostatnich lat oraz nowa seria zdjęć przygotowana specjalnie z myślą o tym pokazie. Wybór prac ujawnia podstawowe strategie artystyczne stosowane przez Grzeszykowską: manipulacje medium filmowym i fotograficznym, a w konsekwencji widzem, sięganie do prac innych artystów w celu nadania im nowych znaczeń. Prace te pozwalają dostrzec również główne motywy twórczości artystki: przetwarzanie historii osobistych, problemy reprezentacji ciała, jak bezceremonialne ujawnianie samej siebie, ale również autodestrukcyjne gesty – obsesyjne powracanie do kwestii niewidzialności, wymazywania swojej postaci.

Do 30 listopada 2013. Orońsko. Centrum Rzeźby Polskiej. "Magdalena Abakanowicz – Retrospektywa”. Dziś znana jako rzeźbiarka, swą aktywność artystyczną zaczynała Abakanowicz od kolorowych gwaszy i akwareli, w których w fantazyjny sposób przetwarzała motywy zaczerpnięte z królestwa fauny i flory. Prace te były wynikiem uczęszczania do pracowni malarskiej Marka Włodarskiego. Abakanowicz zawsze marzyła o realizacjach przestrzennych, jednak ze względu na rzekomy brak „wyczucia formy” nie została przyjęta do pracowni rzeźbiarskiej. Szybko odeszła od myślenia o tkaninie jako dwuwymiarowej dekoracji – jej formy zaczęły być przestrzenne. Wkrótce zaczęła korzystać także z innych materiałów jak: aluminium, drewno, brąz. W tym ostatnim artystka odlewała swoje „Tłumy”, z których najliczniejszy zbiór znajduje się w poznańskim Parku na Cytadeli („Nierozpoznani”). Także w Orońsku prace rzeźbiarki zostaną pokazane w plenerze – na terenie parku krajobrazowego.

Do 30 listopada 2013. Łódź. MGS, Re:Medium. Włodzimierz Cygan, "Po-Światy". Wystawa towarzysząca 14. Międzynarodowemu Triennale Tkaniny, Łódź 2013. Wystawa jest wynikiem doświadczeń artysty, związanych z włączeniem do klasycznie tkanego gobelinu elementu technologicznej nowości w formie włókien optycznych. Prace zaprezentowane na wystawie w większości wykonane zostały w ostatnich 3 latach i są efektem najnowszych zainteresowań zmierzających do połączenia wartości tradycyjnych z nowymi technikami aranżacji wnętrz.

Do 3 listopada 2013. Łódź. Centralne Muzeum Włókiennictwa. 14 Międzynarodowe Triennale Tkaniny, Łódź 2013. W tegorocznej edycji udział bierze 131 artystów z 50 krajów. Na wystawie prezentowane są prace różnorodne, od klasycznych przyściennych po formy przestrzenne czy wręcz instalacje; od ciężkich gobelinów po lekkie ażury; od form figuralnych, przedstawiających - po różnego typu abstrakcje. Łódzkie triennale jest najstarszą, największą i najbardziej prestiżową na świecie wystawą promującą współczesną tkaninę. W dotychczasowych 13 edycjach, od 1972 r. swoje dzieła miało okazję zaprezentować już ponad 1000 artystów z 68 krajów.

Do 29 września 2013. Kraków. Muzeum Narodowe, Kamienica Szołayskich. "Zawsze Młoda! Polska sztuka około 1900". Wystawa prezentująca najlepszą sztukę polską około 1900 roku w odnowionych wnętrzach Kamienicy Szołayskich – Oddziale Muzeum Narodowego w Krakowie, w mieście-stolicy sztuki przełomu XIX i XX wieku. Tytuł ekspozycji odnosi się do niesłabnącej popularności sztuki tamtego okresu, mimo że wydawać by się mogło, iż powiedziano o niej już wszystko. Wystawa w wielu salach zaprezentuje dzieła najwybitniejszych artystów „sztuk czystych” epoki a także wybitne, nieczęsto wystawiane „sztuki piękne i użyteczne” – przykłady prac z innych dyscyplin, które tak imponująco rozkwitły u schyłku XIX wieku.

Do 15 września 2013. Toruń. CSW Znaki Czasu. Heinz Cibulka / W rytmie światła i mroku. Wystawa W rytmie światła i mroku prezentuje prace pochodzące z różnych okresów aktywności Heinza Cibulki: poczynając od współuczestnictwa w akcjach Rudolfa Schwarzkoglera i Hermanna Nitscha, poprzez wczesne obiekty i asamblaże, typowe dla artysty „obrazowe poematy” (kombinacje czterech fotografii z motywami charakterystycznymi dla Austrii, Europy, Afryki, Azji i Ameryki), kończąc na najnowszych wielkoformatowych cyfrowych kolażach oraz pracach multimedialnych. Heinz Cibulka urodził się w 1943 r. w Wiedniu. Od 1972 r. tworzył cykle fotograficzne, poematy obrazowe, obiekty i asamblaże, cyfrowe kolaże fotograficzne i różnorodne prace multimedialne we współpracy z innymi artystami. W latach 1980-2010 wraz z Magdaleną Frey dokumentował większość akcji Hermanna Nitscha. W latach 1989- 2002 zorganizował różnorodne wydarzenia we FLUSS – Lower Austrian Photo Initiative (Wolkersdorf, Austria). W latach 1997-1998 pełnił funkcję profesora wizytującego w dziedzinie fotografii na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Patronat Artluka. 

Do 8 września 2013. Wrocław. Muzeum Architektury. „Korespondaż”. Wystawa ta to historia niezwykłej korespondencji. Jiří Kolář zmarł dziesięć lat temu. Określany jako genialny samouk, eksperymentator wyrosły z XX-to wiecznych awangard, niezłomny poszukiwacz nowych form wyrazu. Uznawany jest za jednego z prekursorów rozwiązań grafiki komputerowej. Wystawiał swe prace na indywidualnych i zbiorowych wystawach na całym świecie, Wygrał Biennale w Sao Paulo, trzykrotnie miał samodzielne wystawy w Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku. Podczas pobytu na emigracji próbowano skazać go na zapomnienie i wymazać jego sztukę z historii rodzimej kultury. Jiří poznał Béatrice Bizot pod koniec lata 1986 roku w normandzkim Etretat, dokąd wraz z żoną został zaproszony przez francuskich przyjaciół. Już na pierwszym spotkaniu zaproponował wymianę korespondencji. Niebawem przesłał również maszynopis „umowy”, zgodnie z którą ich pisemny dialog miał trwać dzień po dniu, przez okrągły rok. W wypadku widokówek adresowanych do Béatrice Bizot mamy do czynienia zarówno z listami obrazkowymi, jak i swoistym dziennikiem wizualnym. Ich kontakt nie skończył się po ustaniu tej ustanowionej pisemną umową wymiany listów. Wystawa zorganizowana została przez Galerię Miejską we Wrocławiu przy współpracy Galerii Narodowej w Pradze. Patronat Artluka. www.galeriamiejska.pl

Do 1 września 2013. Poznań. Art Stations. "Erna Rosenstein. Organizm". Tytułowy Organizm to obraz Erny Rosenstein z 1968 roku, przedstawiający wnętrze ciała, a zarazem maszynę. To organizm-mechanizm: dyskretny, kobiecy, ale i drapieżny. Artystka zapowiada wątki feministyczne, które pojawiły się w późniejszej sztuce kobiet, mówi o cielesności, zmysłowości, ale i obcości „tego co kobiece” w kulturze. Rosenstein, dorastając i kształtując się w dobie modernizacji lat 30., w przededniu Zagłady, doskonale znała doświadczenie obcości, tego co l’abject. 

Do 31 sierpnia 2013Kielce. Muzeum Zabawek i Zabawy. "Zabawki fantazją malowane". W Muzeum Etnograficznym im. Seweryna Udzieli w Krakowie znajduje się kolekcja zabawek pochodzących z „Warsztatów Krakowskich”. Było to stowarzyszenie zawodowe o typie spółdzielczym, które działało przy Muzeum Techniczno-Przemysłowym w Krakowie w latach 1913-1926. Przedmioty tam powstające nawiązywały w treści, formie i zdobieniu do polskiego folkloru, szczególnie krakowskiego. Z warsztatami związani byli tacy twórcy jak Zofia Stryjeńska,Wojciech Jastrzębowski, Antoni Buszek. Wystawie towarzyszyć będzie cykl spotkań edukacyjnych związanych z tematem wystawy. 

Do 18 sierpnia 2013. Sopot. Zatoka Sztuki, ogrody Hotelu Grand. Sopot Art & Fashion Week. W niecodzienny sposób będzie ono łączyło świat mody z nieco trudniej przystępnym światem sztuki. Strefa mody będzie ulokowana w samym sercu Sopotu - przy wejściu na molo, strefa sztuki będzie działała w pobliskich, równie prestiżowych lokacjach - Zatoka Sztuki, ogrody Hotelu Grand. 

Do 18 sierpnia 2013. Gdańsk. CSW Łaźnia. Konrad Smoleński, "S.T.R.H. (Stones That Rest Heavily)". Indywidualna wystawa Konrada Smoleńskiego, jednego z najciekawszych artystów polskich młodego pokolenia, który w tym roku reprezentuje Polskę podczas 55. weneckiego Biennale Sztuki pokazując wystawę indywidualną w Pawilonie Polskim. Instalacja składa się z wykonanych w dużej skali obiektów generujących w odstępach czasu dźwięk w bardzo niskich zakresach rozwijający się od niemal niesłyszalnych ciśnień akustycznych po silne wibracje przestrzeni (ciała widza, ścian). 19 sierpnia 2013, dzień po zamknięciu wystawy organizatorzy zapraszają na demontaż, spotkanie z artystą i promocję książki S.T.R.H. Zamknięciu wystawy będzie również towarzyszył dwudniowy uliczny sound bombing zespołu BNNT łączącego w swych działaniach muzykę i sztuki wizualne. 

Do 14 sierpnia 2013. Katowice. Galeria Szyb Wilson. Międzynarodowy Festiwal Sztuki Naiwnej Art Naif Festiwal. Festiwaljest wspólnym przedsięwzięciem Fundacji Eko-Art. Silesia oraz francuskiego stowarzyszenia FIVAN (Festival International de Verneuil d’Art Naif). Dzięki współpracy Moniki Pacy i Jacques’a Dubois od 2008 roku jest organizowane to jedyne takie wydarzenie w Polsce i aktualnie największe w Europie. W lecie 2013 roku w katowickiej Galerii Szyb Wilson już po raz szósty zagoszczą dzieła najwybitniejszych malarzy naiwnych z całego świata. Wszyscy artyści zostali zaś poproszeni o namalowanie obrazu wykorzystującego motyw tanga, utworzą one osobną ekspozycję.

Do 11 sierpnia 2013. Warszawa. Muzeum Rzeźby w Królikarni. Iza Tarasewicz, "Clinamen". Tytułowe Clinamen pochodzi z atomistycznej teorii Lukrecjusza i oznacza spontaniczne oraz nieprzewidywalne odchylenia w ruchu cząsteczek wywołujące zderzenia atomów. Iza Tarasewicz i Post Brothers stworzyli w Królikarni wystawę, na której wzajemnie oddziałują na siebie prace artystki i obiekty wydobyte z magazynów Muzeum Narodowego. 

Do 4 sierpnia 2013. Łódź. Muzeum Sztuki, ms1. Cezary Bodzianowski, "To miejsce nazywa się Jama". Wystawa Cezary Bodzianowski. To pierwsza muzealna retrospektywa jednej z najbardziej oryginalnych postaci współczesnej sceny artystycznej. Cezary Bodzianowski obecny na tej scenie od połowy lat dziewięćdziesiątych, dał się poznać przede wszystkim jako autor na ogół drobnych, niekiedy ledwo zauważalnych interwencji, na krótką chwilę zaburzających naturalny bieg codziennego życia i wprowadzających weń element absurdalnej, anarchizującej poezji. Ekspozycja będzie stanowić pierwszą próbę podsumowania dotychczasowego dorobku artysty. 

1-3 sierpnia 2013. Szczecin. 13 muz, pl. Żołnierza Polskiego 2. 9. edycja Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Wizualnej inSPIRACJE. Festiwal porusza problemy sztuki współczesnej kierując, się co roku nową myślą przewodnią. Dwie pierwsze edycje zrealizowano w formule Festiwalu Sztuki Kreacyjnej, a kolejne jako Festiwal Sztuki Wizualnej. Dotyczyły one m.in. takich tematów jak: pamięć, sacrum profanum, przestrzeń, glamour, paradise czy apocalypse. Każda edycja festiwalu to inne spojrzenie na dziedziny sztuki współczesnej, nowatorskie i premierowe projekty artystyczne, realizacje o charakterze społecznym i edukacyjnym. Podczas 8 edycji festiwalu Szczecin odwiedziło wielu artystów m.in.: Karim Rashid, Peter Greenaway, EVA & ADELE, AES+F, Sissel Tolaas, David Cerny, Marc Tamschick, Carlo Ratti, Gregor Schneider czy Zbigniew Rybczyński. W roku 2013 Festiwal swoim zakresem obejmie projekty kuratorskie, w ramach których prezentowane będą działania oraz prace artystów, w różny sposób interpretujących pojęcie Genesis. Kuratorkami wystawy głównej są Delfina Piekarska oraz Monika Kozioł z Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w Krakowie. Patronat Artluka. www.inspiracje.art.pl

Do 31 lipca 2013. Gliwice. Czytelnia Sztuki. "Wilhelm von Blandowski, 1822-1878. Niespokojne odbicie". Wilhelm von Blandowski żył w latach 1822–1878. W 1862 roku założył w Gliwicach, swoim rodzinnym mieście atelier; działało ono do 1868 roku. W Muzeum w Gliwicach zachowały się dwa albumy, zawierające trzyletnią produkcję von Blandowskiego, w sumie 1313 zdjęć. Blandowski, co typowe dla zakładów fotograficznych tego okresu, tworzył głównie portrety zapewne przeznaczone na sprzedaż. Zachowały się też wspaniałe pejzaże, świadczące o wielkim talencie fotografa a także niepokojące ujęcia o charakterze reportażowym i zdjęcia atelier fotografa. 

Do 21 lipca 2013. Lublin. Open City/Otwarte Miasto 2013. Festiwal Sztuki w przestrzeni Publicznej. Lubelski Festiwal to jedna z najważniejszych prezentacji sztuki współczesnej i największa tego typu wystawa na wschodzie Polski. Główną ideą Festiwalu jest uwolnienie działa sztuki od sterylnej i pozbawionej kontekstu przestrzeni muzeum, na rzecz zmiennego otoczenia miasta. W czterech edycjach uczestniczyło ponad 60 twórców i grup artystycznych zarówno z Polski i Europy. Powstało wiele ważnych i ciekawych dzieł dotykających Lublina w rozmaitych aspektach, poczynając od struktury miasta i jego architektury przez relacje społeczne, narodowościowe i polityczne aż po kontakty międzyludzkie. Tegoroczna 5. edycja Festiwalu Open City gromadzi ponad 20 artystów z całego świata.

Do 19 lipca 2013. Lublin. Galeria Gardzienice. "Henryk Musiałowicz - Odnowa; Maciej Cieślak - Od nowa.” Wystawa jest nowatorskim projektem artystyczno-dokumentalnym. Opowiada historię jednego z najważniejszych polskich artystów Henryka Musiałowicza, widzianego obiektywem Macieja Cieślaka, laureata nagrody National Geographic w 2010 r.  Na wystawie zaprezentowany zostanie duży zbiór rzeźb i obrazów Henryka Musiałowicza, i przeplatać się one będą z dokumentem fotograficznym opowiadającym w nietuzinkowy sposób o życiu i twórczości artysty. Wystawa odsłania kulisy powstawania wielu dzieł, ale także realia funkcjonowania artysty i sztuki w obecnym świecie i społeczeństwie. Ponadto zdjęcia wzbogacone będą o niezwykłe akcje i działanie przestrzenne Macieja Cieślaka.

Do 12 lipca 2013. Poznań. Galeria Miejska Arsenał.„Mum, I just really need to focus on my art right now”. Wystawa dyplomowa realizowana w ramach specjalności Strategie Kuratorskie i Promowanie Kultury, Wydział Edukacji Artystycznej, Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu. Kuratorzy wystawy: Aurelia Nowak, Ewelina Piguła, Maciej Stachowiak: Jakie jest pokolenie urodzone w latach 80.? Zastanawiając się nad kierunkami, w których podąża sztuka najnowsza, organizatorzy wystawy chcą podsłuchać i podpatrzeć, jak twórcy generacji 80. poszukują swojego miejsca we współczesnej rzeczywistości, co mówią o sobie i otaczającym nas świecie. 

Do 7 lipca 2013. Szczecin. Galeria 111. "Urszuli Broll akwarele geometryczne (1963-2013)". Artystka to nestorka polskiego malarstwa, współtwórczyni neoawangardy lat powojennych i legendarna postać katowickiego środowiska artystycznego. To w jej pracowni malarskiej powstała grupa ST-53. Z osobą i twórczością Urszuli Broll związane są wielkie postaci ówczesnego życia intelektualnego i artystycznego, m.in. Konrad Swinarski, Zdzisław Beksiński, Henryk Waniek, Stanisław Fijałkowski, Ryszard Krynicki, Tadeusz Kantor, Andrzej Wajda i Julian Przyboś. Akwarele geometryczne Broll tworzy od wczesnych lat 60., są one swoistą marką autorki. Pierwsze prace powstały pod wpływem teorii Władysława Strzemińskiego, duchowego patrona grupy ST-53. Urszula Broll po raz pierwszy wystawiła się w Szczecinie w 1957 roku razem z warszawskimi twórcami związanymi z galerią Krzywe Koło. 

20 czerwca 2013. Toruń CSW Znaki Czasu. I Spotkanie Naukowe NEURO-HISTORIA SZTUKI? - w programie międzynarodowa konferencja naukowa, warsztaty, panele dyskusyjne z udziałem wybitnych badaczy specjalizujących się w neuronaukach. Neuro-historia sztuki to awangardowa perspektywa stworzona przez Johna Oniansa w 2008 roku, polegająca na włączeniu rozumienia pewnych mechanizmów neuronalnych do interpretacji dzieł sztuki. W ramach imprezy organizowanej przez Zakład Muzealnictwa Instytutu Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa Wydziału Sztuk Pięknych, Zakład Kognitywistyki i Epistemologii Wydziału Humanistycznego UMK, CSW „Znaki Czasu” oraz HAT Center w Poznaniu, odbędzie się panel dyskusyjny z udziałem polskich badaczy specjalizujących się w neuronaukach (W. Duch, D. Folga-Januszewska, P. Podlipniak, T. Komendziński i A. Jelewska), który otworzy wykład twórcy pojęcia – prof. Johna Oniansa. Patronat merytoryczny nad imprezą objęli: Polski Komitet Narodowy ICOM, Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Patronat Artluka.

19 - 20 czerwca 2013. Warszawa. Teatr Palladium, ul. Złota 9. Jesus Christ Superstar. Są takie tytuły w repertuarze światowego teatru muzycznego, których nie sposób pominąć, , które prowokują do myślenia, skupienia i skrajnych emocji. Wielkie dzieło mistrza gatunku sir Andrew Lloyda Webbera z 1970 roku od samego początku wzbudzało sensacje i ogromne kontrowersje, premierze na Broadwayu i w Londynie towarzyszył skandal. Odwaga z jaką duet Webber i Rice (autor libretta) zderzył biblijny temat Pasji z estetyką muzyki współczesnej stanęła na drodze ówczesnego światopoglądu. Przeniesienie tematu na scenę sprawiło, że pewne sacrum zostało sprowadzone do sfery profanum, aby skonfrontować człowieka na równi z Bogiem i pokazać tym samym odwieczną prawdę skrytą w mistycyzmie postaci Chrystusa. Inscenizacja i reżyseria; Antoniusz Dietzius, przygotowanie wokalne solistów i chóru; Izabela Tomaszewska, choreografia; Anna Gwarek, scenografia;Elżbieta Kossakowska oraz zespół Śródmiejskiego Teatru Muzycznego. Patronat Artluka. Więcej na: facebook.pl/projekt.proscenium, www.mdk.waw.pl , www.teatrpalladium.com

14 – 23 czerwca 2013. Warszawa. Galeria Turbo. Ogólnopolska Niezależna Wystawa Studencka "Granice Rysunku". Jest to kontynuacja projektu "Granice", który w zeszłym roku obejmował obszary rzeźby i cieszył się dużym zainteresowaniem. Na wystawie będzie można zobaczyć prace studentów Akademii Sztuk Pięknych oraz absolwentów z ostatnich czterech lat, a także studentów i absolwentów innych kierunków artystycznych. Stanowi ona kontynuację ubiegłorocznego projektu zrealizowanego pod hasłem „Granice Rzeźby”, Głównym celem wydarzenia jest przedstawienie szerszej publiczności tego, co dzieje się współcześnie w pracowniach polskich akademii sztuk pięknych i innych uczelni artystycznych. Chociaż na akademiach rysunek wciąż stanowi podstawę w przygotowaniu projektów artystycznych lub ćwiczenie w doskonaleniu warsztatu artystycznego, coraz częściej pojawiają się projekty nowatorskie, wykonane przy użyciu tej techniki, które wychodzą poza tradycyjny rysunek, na przykład umieszczając go i formując w przestrzeni trójwymiarowej. Patronat Artluka.

APEL. W tej chwili bez terminu. Bydgoszcz. Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego. Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy przygotowuje wystawę monograficzną Karola Mondrala (1880-1957), grafika i malarza oraz pedagoga związanego m.in. ze środowiskiem artystycznym dwudziestolecia międzywojennego w Bydgoszczy (w latach 1921-1932). Ekspozycja będzie pierwszą tak pełną prezentację dzieł artysty, którego twórczość po raz ostatni była przedstawiona na wystawie w 1959 roku. Planowana wystawa będzie obejmowała grafikę artystyczną, ekslibrisy, nieliczne zachowane rysunki i obrazy oraz sporadycznie wykonywane rzeźby. Muzeum zwraca się z prośbą o udostępnienie materiałów związanych z Karolem Mondralem oraz informacje o jego pracach. Informacje można przesyłać na adres: barbara.chojnacka@muzeum.bydgoszcz.pl

Do 30 czerwca 2013. Łódź. Muzeum Sztuki w Łodzi, ms2. "Korespondencje. Sztuka nowoczesna i uniwersalizm". Prace największych artystów XX wieku, m.in. Pabla Picassa, Wassily'ego Kandinskiego, Paula Klee, Pieta Mondriana, Mariny Abramović i Louise Bourgeois. Na trzech piętrach Muzeum wystawionych zostanie 350 dzieł, ponad sto z nich będzie można zobaczyć w naszej części Europy po raz pierwszy.

Do 2 czerwca 2013. Gdańsk. CSW Łaźnia. "Polityko: nie lubię cię, ale to ty mnie kochasz". Jaką rolę zajmuje sztuka w procesie społecznej transformacji? Czy artyści są towarem pierwszej potrzeby w tworzeniu społecznych reprezentacji i polityce widzialności. Wystawa, zainspirowana linijką z tekstu piosenki kubańskiej, punkrockowej grupy „Porno para Ricardo”, dotykać będzie zagadnień dziedzictwa ideologii socjalizmu oraz stawiać pytania, w jaki sposób jego idee zostały wchłonięte i rozmyte przez kapitalizm. Wystawa powstanie w oparciu o prezentacje prac artystów z Kuby, Hiszpanii i Polski. Prace analizować będą społeczne skutki przemian.

Do 2 czerwca 2013. Toruń. CSW Znaki Czasu. "Cuda niewidy". W 1993 roku dyplomowa kolekcja Husseina Chalayana ujrzała światło dzienne. I to dosłownie. Absolwent prestiżowego Central Saint Martins zaprezentował bowiem ekshumowane kreacje, które jeszcze na kilka miesięcy przed oficjalnym pokazem spoczywały zakopane głęboko w ziemi. Napuszonemu światu mody zostały przypomniane pojęcia dekonstrukcji, rozkładu i przypadku. W poszukiwaniu innowacyjnych rozwiązań brytyjski projektant nie waha się sięgać po niekonwencjonalne metody tworzenia oraz najnowsze technologie. Świadczą o tym zarówno tuniki inkrustowane diodami LED i zmechanizowane gorsety, jak również rzeźby i instalacje eksponowane m.in. w londyńskiej Tate Modern czy w Contemporary Art Museum w Tokio. Wielopoziomowej praktyce Chalayana, a także innych artystów, których działalność wykracza poza konstrukcję ubioru, poświęcona jest wystawa „Cuda niewidy” w CSW Znaki Czasu w Toruniu. Autorytet, warsztat oraz nowatorstwo Husseina Chalayana pozwoliły kuratorce Dobrili Denegri uczynić zeń najważniejszą postać toruńskiej wystawy. Pozycję tego projektanta z pewnością umocnił na płaszczyźnie sztuk plastycznych film „Absent Presence”, którym reprezentował Turcję na Biennale w Wenecji w 2005 roku. Jego najbliższa projekcja odbędzie się właśnie w CSW. Biologia, genetyka, architektura, robotyka – dziedziny, którym od lat bacznie przygląda się Chalayan – z czasem stały się źródłem, z którego zaczęli czerpać twórcy młodego pokolenia. Artyści: Hussein Chalayan, Bogomir Doringer, Naomi Filmer, Kim Hagelind, Tomoko Hayashi, Ruth Hogben, Mina Lundgren, Yuima Nakazato, Minna Palmqvist, Ana Rajcevic, Marloes ten Bhömer, Emilia Tikka, Iris van Herpen,  Daniel Widrig, Anna-Nicole Ziesche. Kuratorka: Dobrila Denegri. Współpraca: Linda Loppa, dyrektor Polimoda, Florencja / Kaat Debo, dyrektor MoMU – Fashion Museum, Antwerpia / Helena Hertov, założycielka Fashionplay, Sztokholm / Annemartine van Kesteren, kuratorka Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam / Stefan Siegel, założyciel NOT JUST A LABEL, Londyn. 

KALENDARIUM ŚWIAT

Do 1 marca 2015. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. „Paryż Toulouse-Lautreca: grafiki i plakaty”(od 26 lipca 2014 roku). Henri Marie Raymond de Toulouse-Lautrec-Montfa urodził się 24 listopada 1864 w Albi we Francji, zmarł 9 września 1901 na zamku Malrome w regionie Gironde – fwybitny rancuski malarz i grafik. Przedstawiciel postimpresjonizmu, swoimi litografiami wywarł wielki wpływ na rozwój nowoczesnego plakatu. Pochodził z rodziny z arystokratycznymi korzeniami, która utraciła większość ze swojego prestiżu. Urodził się jako pierworodny syn hrabiego Alphonse i hrabiny Adèle de Toulouse-Lautrec. Toulouse żył swoją sztuką. Został on znaczącym przedstawicielem postimpresjonizmu, twórcą litografii i ilustracji, na których uwiecznił życie bohemy dziewiętnastowiecznego Paryża. W połowie lat 90 XIX wieku Toulouse tworzył ilustracje dla humorystycznego pisma Le Rire. Toulouse miał opinię duszy Montmartre – dzielnicy paryskiej, w której zamieszkiwał. Malarstwo Toulouse przedstawia życie Moulin Rouge i innych paryskich kabaretów i teatrów oraz burdeli (w których prawdopodobnie zaraził się kiłą). Często umieszczał w swoich pracach dwoje spośród znajomych – śpiewaczkę Yvette Guilbert i Louise Weber – tancerkę i twórczynię francuskiego kankana. Toulouse uczył malarstwa i pochwalał artystyczne postępy swojej modelki (i prawdopodobnie kochanki) – Suzanne Valadon. Toulouse zmarł w wieku 36 lat na terenie posiadłości rodzinnych w Malromé z powodu komplikacji zdrowotnych. Artysta został pochowany w Verdelais, Gironde, kilkanaście kilometrów od miejsca urodzenia. Po śmierci Toulouse, jego matka hrabina Adele de Toulouse-Lautrec i Maurice Joyant, marszand i przyjaciel Henryka z dzieciństwa, wypromowali jego sztukę. Matka Toulouse przeznaczyła pieniądze na budowę muzeum poświęconego artyście w Albi, miejscu urodzenia Henriego. Toulouse-Lautrec uznawany jest za genialnego artystę, posiadającego zadziwiającą umiejętność obserwacji połączoną z wyjątkową sympatią i zrozumieniem dla ludzkości. 1 listopada 2005 obraz Praczka został sprzedany w domu aukcyjnym Christie's za 22 416 000 dolarów amerykańskich.

Do 9 listopada 2014. Holandia. Amsterdam. Stedelijk Museum. "Bad Thoughts – Collection Martijn and Jeannette Sanders".

Do 20 października 2014. Niemcy. Hamburg. Hamburger Kunsthalle. Richard Long, „Prints 1970 – 2013”. Richard Long jako czołowy przedstawiciel land artu swoje nietrwałe prace tworzy poprzez bezpośrednią ingerencję w materię krajobrazu, następnie dokumentuje działania, zanim natura zatrze artystyczne ślady. Na wystawie po raz pierwszy zostaną zaprezentowane fotografie wszystkich prac z lat 1970-2013.

Do 5 października 2014. Holandia. Amsterdam. Rijksmuseum."Calder at the Rijksmuseum". Alexander Calder (ur. 22 lipca 1898 w Filadelfii – zmarł 11 listopada 1976 w Nowym Jorku) – rzeźbiarz, malarz, ilustrator i grafik amerykański, członek grupy Abstraction-Création, jeden z głównych przedstawicieli sztuki kinetycznej. Tworzył malarstwo abstrakcyjne, barwną grafikę oraz słynne formy przestrzenne, przeważnie metalowe, najpierw statyczne (tzw. stabile), potem ruchome (tzw. mobile, poruszane powiewem powietrza lub przy pomocy silniczków). Konstruował także wielkie rzeźby plenerowe. Wywarł silny wpływ na współczesną rzeźbę.

Do 28 września 2014. Szwajcaria. Bazylea. Kunstmuseum Basel. "Charles Ray. Sculpture 1997-2014".

Do 21 września 2014. Niemcy. Akwizgran. Ludwig Forum. "Paweł Althamer. Kinderkönigreich". Rzeźbiarz, performer, akcjoner, twórca instalacji, filmów wideo. Urodzony 12 maja 1967 w Warszawie, mieszka w Warszawie. Studiował w latach 1988-1993 na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem Grzegorza Kowalskiego, u którego zrobił dyplom. Wystawiając od 1991 z kolegami z pracowni, m.in. Katarzyną Kozyrą, Jackiem Markiewiczem, Jackiem Adamasem, współtworzył zjawisko "Pracowni Kowalskiego" vel "Kowalni" - jednego z czołowych ugrupowań młodej sztuki polskiej lat 1990. W 2004 otrzymał prestiżową nagrodę Vincenta Van Gogha, przyznawaną przez holenderską Fundację de Broere. W styczniu 2010 podczas gali wręczenia Paszportów "Polityki" artysta otrzymał Specjalną Nagrodę dla Kreatora Kultury.

Do 14 września 2014. Hiszpania. Madryt. Museo Thyssen-Bornemisza."Pop Art Myths". Ekspozycja blisko 70 prac brytyjskich i amerykańskich przedstawicieli pop-artu oraz europejskich epigonów tego nurtu. Wystawa jest również formą rozpoznania i rozprawienia się z mitami narosłymi wokół sztuki popularnej.

Do 7 września 2014. Dania. Humlebæk. Louisiana Museum of Modern Art. „Philip Guston”. Nie ulega wątpliwości, że Louisiana Museum of Modern Art – z racji swego nieco peryferyjnego położenia na mapie Europy, w cieniu nieodległej stolicy Danii – może się wydawać instytucją wystawienniczą małej rangi. Wprawdzie nie próbuje nawet konkurować ze zbiorami muzeów takiego formatu, jak nowojorskie MoMA, paryskie Centre Pompidou czy berlińska Neue Nationalgalerie, to jednak aktywnością, pomysłową aranżacją ekspozycji oraz umiejętnością pozyskiwania na ich potrzeby dzieł popularnych artystów stara się dorównać tym największym. W zaledwie ostatnich dwóch latach zorganizowano tam wystawy prac Pabla Picassa, Jacksona Pollocka, Eda Kienholza, Andy’ego Warhola, Ai Weiweia i innych tuzów świata sztuki XX i XXI wieku. Bohater zbliżającej się prezentacji, amerykański malarz pochodzenia kanadyjskiego – Philip Guston – prawdopodobnie skłoni wielu, by zboczyć z utartego szlaku muzealnych gigantów i przekroczyć próg „Louisiany”. Przedstawiany jako jeden z najwybitniejszych abstrakcyjnych ekspresjonistów, Philip Guston nigdy nie zerwał całkowicie z figuratywnością. Był bowiem przeciwny sztuce, która istnieje sama dla siebie, jest autonomiczna i analizuje się ją przez pryzmat formalnych składników – faktury płótna, intensywności koloru czy gwałtowności pociągnięć pędzla. W jego bogatej artystycznej karierze abstrakcja stanowiła zaledwie epizod. (…) Choć nie zdobyły uznania pośród amerykańskiej publiczności, utorowały drogę nowej figuracji. (Wojciech Delikta)

Do 7 września 2014. Szwajcaria. Bazylea. Fondation Beyeler. „Gerhard Richter”. „Wystawa w szwajcarskim muzeum Fundacji Beyeler prezentuje dzieła jednego z najważniejszych artystów naszych czasów - Gerharda Richtera. Koncentruje się na pracach seryjnych oraz projektach przestrzeni, ale oprócz nich zaprezentowany został szereg pojedynczych prac, z których wiele ma status kultowych dzieł artysty. Ekspozycja obejmuje około stu prac, wśród których są zdjęcia, portrety, martwe natury, pejzaże, abstrakcje - wraz z dwoma obiektami ze szkła. Wybór obejmuje główne okresy w karierze Richtera od 1966 roku oraz ostatnie prace pokazywane pierwszy raz publicznie (...)” (Alicja Wilczak)

Do 13 lipca 2014. Francja. Paryż. Grand Palais.„Robert Mapplethorpe”. Ostatnia wystawa, przygotowywana jeszcze za życia, umierającego na AIDS artysty, skończyła się sprawą sądową, oskarżeniem o szerzenie pornografii i zamknięciem pokazu. Teraz, 25 lat po śmierci Roberta Mapplethorpe'a paryskie muzeum Grand Palais honoruje go jako wielkiego artystę. Na wystawie oglądać można 250 prac Amerykanina. "Ta ekspozycja nie wymaga usprawiedliwiania ani tłumaczenia. Dziś nikt nie ma już wątpliwości, że Robert Mapplethorpe był jednym z najważniejszych fotografów XX wieku, więc prezentowanie jego prac to oczywistość z artystycznego punktu widzenia" - mówi kurator wystawy. Robert Mapplethorpe (1946-1989) to jeden z najbardziej znanych, ale i kontrowersyjnych fotografów XX wieku. Jego specjalnością były wystylizowane czarno-białe portrety. Fotografował także kwiaty oraz wzbudzające kontrowersje męskie akty. Z uwagi na śmiałość prac utrzymanych w homoerotycznej stylistyce uchodził często za skandalistę. Swoją przygodę z fotografią zaczynał od Polaroida. W roku 1973 odbyła się jego pierwsza indywidualna wystawa, w Light Gallery, w Nowym Jorku. Dwa lata później, gdy w jego ręce trafił średnioformatowy aparat Hasselblad, pracował już tylko na nim. Podejmował zlecenia komercyjne, był także autorem okładki albumu swojej przyjaciółki, piosenkarki Patti Smith. Współpracował z magazynem "Interview".

Do 7 lipca 2014. Niemcy Berlin. Ai Weiwei. W przestrzeniach Martin-Gropius-Bau ma miejsce wystawa znanego chińskiego artysty, Ai Weiwei, zaangażowanego w ujawnienie serii nadużyć w sprawie ofiar trzęsienia ziemi w Syczuanie. Tematem wystawy jest przede wszystkim pobyt artysty w areszcie chińskim, ale również modernizacja Chin i związane z nią perypetie. Wystawa w Berlinie to największe indywidualna ekspozycja prac artysty, na której znajduje się między innymi reprodukcja białej celi, w której był przetrzymywany 81 dni przez chińskie władze w 2011 roku. Otwarcie wystawy odbyło się w 2 kwietnia, bez obecności autora, który nie otrzymał od władz chińskich paszportu. Znany na cały świecie Ai Weiwei jest zarazem artystą i politykiem, a przy tym potężnym krytykiem reżimu. W 2011 r. został wtrącony do więzienia, a jego twórczość została obłożona sankcjami. Najnowszą berlińską wystawę w Martin-Gropius-Bau otwarto dokładnie w trzecią rocznicę jego aresztowania. Do dziś artysta jest poddawany represjom. Wolno mu wprawdzie pracować w studiu i wysyłać prace za granicę, ale w dalszym ciągu zamknięty pozostaje jego blog i nie ma mowy o jego aktywnym życiu artystycznym w Chinach. Międzynarodowa Ai Weiwei kariera zaczęła się w 2007 r. od spektakularnej akcji w niemieckim Kassel na wystawie Dokumenta 12, gdzie oprócz dwunastometrowej rzeźby 'Template', artysta zaprezentował projekt 'Fairytale'. Koncept Weiweia polegał na zaproszeniu do Niemiec 1001 Chińczyków, którzy w ramach projektu siedzieli na antycznych chińskich krzesłach. Byli widomym świadectwem zmian w polityce kulturalnej Chin, stanowiąc jednocześnie stoicki kontrapunkt dla osób pospiesznie zwiedzających wystawę.(Justyna Kiraga)

Do 13 czerwca 2014. Wielka Brytania. Londyn. Twelve Star Gallery. Gerald Howson „Fotografie z PRL-u”.(przy współpracy Instytutu Polskiego). W 1959 roku Brytyjczyk Gerald Howson otrzymał zlecenie od elitarnego czasopisma Queen. Miał pojechać do Polski i przywieźć materiał do artykułu, w tym zdjęcia o życiu za Żelazną Kurtyną. Po długiej podróży pociągiem, Howson odwiedził Lublin, następnie Kraków i Nową Hutę, później Warszawę. Nie mówił ani słowa po polsku, ale podchodził blisko, na wyciągnięcie ręki. Zleceniodawca, magazyn Queen, wycofał się z projektu. Według redakcji tego czasopisma fotografie Howsona były zbyt szorskie i depresyjne. Po latach autor pokazał je Bogdanowi Frymorgenowi, a teraz może je podziwiać szeroka publiczność.

Do 30 stycznia 2014. Niemcy. Berlin. Hamburger Bahnhof. "Body Pressure. Sculpture since the 1960s".

Do 6 stycznia 2014. USA. Los Angeles. Norton Simon Museum. "Beyond Brancusi: The Space of Sculpture". Artyści: Carl Andre, Barbara Hepworth, Robert Irwin, Donald Judd, John McCracken, Henry Moore, Isamu Noguchi.

Do 24 listopada 2013. Włochy. Wenecja. 55. Biennale Sztuki w Wenecji.

Do 27 października 2013. Szwecja. Sztokholm. Moderna Museet. "Niki de Saint Phalle. The Girl, the Monster and the Goddess".

Do 13 października 2013. Niemcy. Baden-Baden. Museum Frieder Burda. "Emil Nolde". Emil Nolde, właściwie Emil Hansen (ur. 7 sierpnia 1867 w Nolde koło Bocholt, zm. 13 kwietnia 1956 w Seebüll w Niemczech) – niemiecki malarz i grafik.Był przedstawicielem niemieckiego ekspresjonizmu. Studiował w Monachium, Paryżu i Kopenhadze. Działał głównie w Berlinie. Od około 1906 do 1907 r. był związany z grupą "Die Brücke". Początkowo pod wpływem impresjonizmu, po 1908 tworzył ekspresjonistyczne kompozycje graficzne i malarskie, o tematyce religijnej i symbolicznej (na przykład motyw z maskami). Jego twórczość odznaczała się uproszczoną formą i żywą, ostrą, barwną plamą oraz dążeniem do groteski i deformacji. W pierwszych latach III Rzeszy głosił wyższość „sztuki germańskiej” i był zdeklarowanym antysemitą, czemu dał wyraz w książce Jahre der Kämpfe (Lata walki, 1934). Został członkiem duńskiej sekcji NSDAP. Domagał się zakazu handlu dziełami sztuki francuskich impresjonistów, kubistów, surrealistów i prymitywistów. Ze zdumieniem przyjął zaliczenie go przez władze hitlerowskie do grona twórców „sztuki zdegenerowanej”. Władze hitlerowskie skonfiskowały ponad tysiąc dzieł Noldego, z czego część została sprzedana za granicę, a reszta zniszczona. Od 1941 został objęty zakazem tworzenia. Wtedy wyjechał do Seebüll i ograniczył się do malowania niewielkich akwarel, które miały być w przyszłości źródłem obrazów olejnych.

Do 6 października 2013. Włochy. Rzym. MAXXI."Alighiero Boetti in Rome".

Do 29 września 2013. USA. Chicago. Art Institute of Chicago. "Undressed: The Fashion of Privacy".

Do 22 września 2013. Sztokholm. Moderna Museet. "Pop Art Design". Artyści: Peter Blake, Judy Chicago, Charles & Ray Eames, Öyvind Fahlström, Richard Hamilton, Roy Lichtenstein, Verner Panton, Martial Raysse, Ed Ruscha, Studio 65, Andy Warhol i inni.

Do 22 września 2013. Niemcy. Frankfurt. Städel Museum."Piero Manzoni". Dzieła zaprezentowane na wystawie (ponad sto eksponatów) odzwierciedlają różne oblicza twórczej praktyki Piero Manzoniego – od sztuki informel po działania konceptualne.

Do 22 września 2013. Norwegia. Oslo. Astrup Fearnley Museet."Cindy Sherman – Unititled Horrors". 

Do 15 września 2013. Szwajcaria. Zurych. Kunsthaus Zürich. "Félix Vallotton. Precious Moments".

Do 15 września 2013. Hiszpania. Madryt. Museo Thyssen-Bornemisza. "Pissarro".

Do 9 września 2013. Francja. Paryż. Centre Pompidou. "Simon Hantaï". 

Do 8 września 2013. Francja. Paryż. Pinacothèque de Paris. "Art Nouveau. The Decorative Revolution" / "Tamara de Lempicka. The Queen of Art Déco". 

Do 8 września 2013. Włochy. Mediolan. Palazzo Reale. Modigliani e gli artisti maledetti. La collezione Netter. Na wystawie zaprezentowano 122 dzieła. Wystawa skupia głównie dzieła Amadeo Modiglianiego, ale także takich artystów jak : Maurice Utrillo, Suzanne Valadon , Moise Kissling, Maurice de Vlaminck, Andre Derain, Pinchus Kremegne, Michel Kikoine. Jest to pierwsza wystawa w Europie, na której można zobaczyć aż tyle dzieł Modiglianiego. 

Do 8 września 2013. Wenecja. Peggy Guggenheim Collection. "Robert Motherwell: Early Collages".

Do 2 września 2013. Los Angeles. Los Angeles County Museum of Art. "Hans Richter: Encounters".

Do 25 sierpnia 2013. Niemcy. Berlin. Museum für Fotografie."The Naked Thruth and More Besides. Nude Photography around 1900".

Do 25 sierpnia 2013. Szwecja. Malmö. Moderna Museet. "Lies About Painting". Czy możliwe jest malowanie bez pędzla? Moderna Museet w Malmö prezentuje 11 dzieł, które stawiają wiele pytań dotyczących współczesnego malarstwa. Szwedzka wystawa ukazuje różnorodne strategie artystyczne związane z pojęciem obrazu. Tauba Auerbach, Gardar Eide Einarsson, Alex Israel, Klara Lidén, Frederik Værslev i inni.

Do 25 sierpnia 2013. Szwecja. Malmö. Moderna Museet Malmö ."Scandinavian Pain: Ragnar Kjartansson, Edvard Munch". Interesujący projekt wystawienniczy łączy twórczość wybitnego norweskiego symbolisty Edvarda Muncha z realizacjami Islandczyka Ragnara Kjartanssona – malarza, rysownika, twórcy instalacji, performera i muzyka. Wystawa „Scandinavian Pain” bada źródła stereotypu nordyckiego przygnębienia, melancholii i obezwładniającego spleenu.

Do 18 sierpnia 2013. Niemcy. Berlin. Hamburger Bahnhof. "Martin Kippenberger: Very Good".

Do 14 sierpnia 2013. USA. Nowy Jork. Metropolitan Museum of Art. "Punk: Chaos to Couture". Można wykrzyknąć: „Punk is not dead!”. Punk, jako kwintesencja nonkonformizmu, przeniknął do wszystkich dziedzin życia. Nie dziwi więc fakt, że zalęgł się również w modzie. Podarte tkaniny, wyraziste makijaże, zaostrzone agrafki, ćwieki i skórzane kurtki głosiły od lat 70. rewolucję i „groziły” całemu światu. O twórcach punkowych kreacji opowiada nowa wystawa w MET. (Browne, Dior, Kawakubo, Lang, Margiela, Prada, Rodarte, Yamamoto, Westwood i in.).

Do 11 sierpnia 2013. USA. Waszyngton. Smithsonian American Art Museum."Nam June Paik: Global Visionary". Nam June Paik (1932-2006) – amerykański artysta pochodzenia koreańskiego, zajmował się komponowaniem muzyki, sztuką performance, wideoartem; jako pierwszy wykorzystał media elektroniczne do artystycznych celów tworząc prace wideo i interaktywne instalacje. Jest jedną z czołowych postaci międzynarodowego ruchu artystycznego Fluxus. 

Do 11 sierpnia 2013. Niemcy. Hamburg. Hamburger Kunsthalle. "Fail Better. Moving Images". W wystawie biora udział artyści: Marina Abramović, Vito Acconci, Bas Jan Ader, Francis Alÿs, John Baldessari, Guy Ben-Ner, Tacita Dean, Rineke Dijkstra, Tracey Emin, Jeanne Faust, Fischli & Weiss, Ceal Floyer, Annika Kahrs, Steve McQueen, Bruce Nauman, Christoph Schliengensief, Gillian Wearing.

Do 11 sierpnia 2013. Niemcy. Hamburg. Hamburger Kunsthalle. "Fail Better. Moving Images". Marina Abramović, Vito Acconci, Bas Jan Ader, Francis Alÿs, John Baldessari, Guy Ben-Ner, Tacita Dean, Rineke Dijkstra, Tracey Emin, Jeanne Faust, Fischli & Weiss, Ceal Floyer, Annika Kahrs, Steve McQueen, Bruce Nauman, Christoph Schliengensief, Gillian Wearing.

Do 8 sierpnia 2013. Norwegia. Oslo. Nasjonalmuseet, Museet for samtids kunst. "Paradox. Positions in Norwegian video art". Od 1980 roku norweska sztuka wideo  z marginalnej formy sztuki przekształciła się w dyscyplinę dominującą. Wystawa prezentuje wybór prac  z lat 1980 - 2010. Można na niej prześledzić rozwój sztuki wideo, z innowacyjnej techniki w latach 1970, do jego dzisiejszej cyfrowej formuły; od bycia technologiczną nowinką do zaistnienia postmodernistycznej formy wypowiedzi  integrującej cyfrową fotografie, film i dźwięk. Wystawa stawia pytania: czy są możliwe do zidentyfikowania cechy charakterystyczne dla sztuki wideo, która przetrwała mimo szybkiego postępu technologicznego? W jakich dziedzinach ma wideo (jako medium) wpływ na sztukę  Norwegii?

Do 5 sierpnia 2013. USA. Nowy Jork. Museum of Modern Art. "Claes Oldenburg: The Street, The Store, Mouse Museum, Ray Gun Wing".

Do  4 sierpnia 2013. Francja. Nancy. Musée des Beaux-Arts de Nancy. "Autumn of the Renaissance: from Arcimboldo to Caravaggio".

Do 28 lipca 2013. USA. Nowy Jork. Brooklyn Museum. "John Singer Sargent: Watercolors".

Do 28 lipca 2013. Anglia. Londyn. Victoria & Albert Museum. "David Bowie Is".  Wystawa ukazuje wariacje plastyczne na temat twórczości i postaci gwiazdy alternatywnego rocka: Davida Bowie. Wystawa ukazuje szeroki zakres wspópracy Bowiego z artystami i projektantami w dziedzinie; mody, dźwięku, grafiki, teatru, sztuki i filmu. 

Do 22 lipca 2013. Francja. Paryż. Musée de l’Orangerie. "The Macchiaioli 1850-77: Italian Impressionists?" Wystawa poświęcona „Macchiaioli” – grupie toskańskich malarzy działających od połowy XIX stulecia. Artyści ci (m.in. Silvestro Lega, Giovanni Fattori, Vito d’Ancona) porzucili edukację w akademii na rzecz malowania w plenerze, zanim uczynili to francuscy impresjoniści. Ich płótna odznaczają się żywymi, rozwibrowanymi kolorami oraz grą światła i cienia.

Do 21 lipca 2013. Niemcy. Wolfsburg. Kunstmuseum Wolfsburg."Christian Boltanski – Moved". Pamięć i przemijanie są  głównymi motywami twórczości Christiana Boltanskiego (ur. 1944 w Paryżu). Wystawa Moved grupuje dużych rozmiarów instalacje kinetyczne, specjalnie zrealizowane dla sal Kunstmuseum Wolfsburg. Są one kontynuacją monumentalnych instalacji z 2011 w Grand Palais Paryżu, wykonanych przez artystę z okazji Biennale w Wenecji w 2011. 

Do 21 lipca 2013. Francja. Paryż. Musée du Luxembourg. "Marc Chagall. Between War and Peace".

Do 14 lipca 2013. Austria. Wiedeń. Bank Austria Kunstforum. Meret Oppenheim.

Do 14 lipca 2013. Niemcy. Drezno. Albertinum Dresden. "Constable, Delacroix, Friedrich and Goya. A Shock to the Senses".

Do 7 lipca 2013. Niemcy. Düsseldorf . Kustsammlung Nordrhein-Westfalen K21. "Wolfgang Tillmans". Prace niemieckiego fotografa o międzynarodowej sławie. Po okresie życia i pracy w Hamburgu (1987/90), studiował on w Bournemouth i Poole College of Art (1990/92), a następnie osiadł w Londynie. W 1998 roku został mianowany profesorem wizytujacym w Hochschule für bildende Künste w Hamburgu. Pod koniec roku 1980 Tillmans zaczął robić zdjęcia, które stanowią intrygującą hybrydę fotografii mody i reportażu dokumentalnego. W 1988 roku rozpoczął współpracę z brytyjskim magazynem iD. Jego prace to m.in.; kameralne martwe natury oraz portrety przyjaciół i gwiazd, dotykające  kwestii socjologicznych i politycznych, takich jak: bezdomność, rasizm i prawa gejów. Tillmans jest laureatem nagrody Turnera w 2000 roku. 

Do 7 lipca 2013. Niemcy. Hamburg. Hamburger Kunsthalle. "Paul Klee. Angels". Szwajcarsko-niemiecki artysta Paul Klee (1879-1940) namalował serię aniołów, które są jednocześnie zaskakujące i zagadkowe. Ten fascynujący dorobek, przedstawia 50 wariacji na temat aniołów, osób łączących Boga z człowiekiem.

Do 26 maja 2013. Niemcy. Franfurt nad Menem. Museum für Moderne Kunst. "Rineke Dijkstra. The Krazy House"

Do 2 czerwca 2013. Włochy. Modena. Galleria Civica di Modena. "Nam June Paik in Italia".

Do 26 maja 2013. USA. Waszyngton. National Gallery of Art."Color, Line, Light: French Drawings, Watercolors, and Pastels from Delacroix to Signiac".

Do 26 maja 2013. Szwajcaria. Bazylea. Fondation Beyeler. "Ferdinand Hodler".

Do 26 maja 2013. Niemcy. Franfurt nad Menem. Städel Museum. "Beauty and Revolution: Neoclassicism 1770-1820". Wystawa skupia uwagę na sztuce neoklasycyzmu oraz uwydatnia wpływ, jaki miała ona na romantyzm. Składa się z około stu eksponatów z lat 1770-1820. Städel Museum prezentuje dzieła Banksa, Canovy, Davida, Ingresa, Mengsa, Schadowa, Thorvaldsena.

Do 20 maja 2013. Austria. Wiedeń. Essl Museum."Georg Baselitz. Werke von 1968 bis 2012".

Do 12 maja 2013. Holandia. Rotterdam. Kunsthal Rotterdam."The Fashion World of Jean Paul Gaultier".

Do 5 maja 2013. Włochy.Turyn. Castello di Rivoli – Museo d’Arte Contemporanea "Ana Mendieta. She Got Love".

Do 20 maja 2013. Hiszpania. Madryt. Museo Nacional Centro De Arte Reina Sofia."Robert Adams: The Place We Live. A Retrospective Selection of Photographs".

Do 19 maja 2013. Niemcy. Hamburg. Hamburger Kunsthalle "Giacometti. The Playing Fields".

Do 12 maja 2013. Niemcy. Monachium. Kunsthalle der Hypo-Kulturstiftung. "Karl Friedrich Schinkel. Architect, Painter, Designer".

Do 8 maja 2013. USA. Nowy Jork. Museum at Fashion Institute of Technology "Fashion and Technology".

Do 5 maja 2013. USA. Nowy Jork. National Academy Museum."Seismic Shifts: 10 Visionaries in Contemporary Art and Architecture". Nick Cave, Thornton Dial, Tom Friedman, Greg Lynn, Vic Muniz, Wangechi Mutu, Kate Orff, Betye Saar, Moshe Safdie, Bill Viola.

Do 5 maja 2013. Austria. Wiedeń. Albertina Wien."Max Ernst. Retrospective".

Do 22 kwietnia 2013. Niemcy. Berlin. Bauhaus-Archiv Museum of Design."Female Bauhaus: Gertrud Arndt, Weaver and Photographer, 1923 - 1931".

Do 21 kwietnia 2013. USA. Chicago. Museum of Contemporary Art."Color Blind: The MCA Collection in Black & White". Na wystawie prezentowane są dzieła z kolekcji chicagowskiego Muzeum Sztuki Współczesnej. Punktem wyjścia dla aranżacji ekspozycji są dwa kolory – czerń i biel. Choć uznawane za barwy neutralne, stanowią one istotny nośnik znaczeń. O ich różnorodności traktują prace Barbary Kruger, Marlene Dumas, Ada Reinhardta, Kary Walker, Richarda Serry, Félixa Gonzalesa-Torresa i wielu innych.

Do 1 kwietnia 2013. Niemcy. Berlin. Martin-Gropius-Bau "Michael Schmidt. Lebensmittel".

Do 31 marca 2013. Francja. Saint-Étienne. Parc François Mitterrand. Prezentacja polskiego etnodizajnu.14 marca startuje kolejna edycja Międzynarodowego Biennale Designu w Saint-Étienne. W tym roku w jego programie znalazła się prezentacja polskiego etnodizajnu, przygotowana przez Muzeum Etnograficzne w Krakowie. Wystawę pt. Irrépressible besoin de joie (Nieposkromiona potrzeba frajdy) tworzą interaktywne mega-zabawkimiejskie dla dzieci i dorosłych, powstałe we współpracy pracy młodych polskich projektantów i rzemieślników z okolic Krakowa. Prezentowane na wystawie instalacje są wynikiem przetworzenia tradycyjnych motywów zdobniczych oraz wytworów rzemieślniczych z kolekcji MEK. Stanowią wyraz szacunku dla niegdysiejszych technik malowania, wycinania, wyplatania czy rzeźbienia. Dowodzą, że w dawnych przedmiotach, materiach i umiejętnościach można szukać inspiracji dla nowoczesnego świata. Ten swoisty park doświadczeń będzie okazją do intensywnego spotkania z kulturą polską, do jej poznania w najlepszy z możliwych sposobów – w interakcji, w zabawie i w ruchu. Wystawa ma charakter plenerowy i jest prezentowana na terenie parku miejskiego, w sąsiedztwie kompleksu Manufacture d’Armes de Saint-Étienne (budynki dawnej manufaktury broni), gdzie swą siedzibę ma Centre du Design – organizator Biennale. Tegoroczna edycja imprezy jest już ósmą z rzędu, tym razem poświęcono ją zagadnieniu empatii, kategorii kluczowej dla wszelkiej aktywności dizajnerskiej. W swym programie Biennale proponuje ponad 70 wystaw oraz liczne spotkania, konferencje i warsztaty.

Do 24 marca 2013. Irlandia. Dublin. Royal Hibernian Academy."Sigmar Polke and Gerhard Richter. Works on Paper".

Do 1 marca 2013. Szwajcaria. Berno. Kunstmuseum Bern. "Johannes Itten – Paul Klee. Cosmos of Color".

Do 24 lutego 2013. Hiszpania. Barcelona. Fundació Joan Miró. "Explosion! The legacy of Jackson Pollock". Celem wystawy jest odtworzenie historii sieci połączeń i wpływów, którą tkano od początku istnienia nurtu action painting. Jej twórcami (obok Pollocka) byli między innymi: Yves Klein, Niki de Saint Phalle, Allan Kaprow, Lynda Benglis czy japońska grupa Gutai.

Do 20 lutego 2013. Niemcy. Monachium. Museum Brandhorst. "Hiroshi Sugimoto. Revolution". W ostatnich latach wybitny japoński fotograf Hiroshi Sugimoto koncentrował się na architekturze, meblarstwie i modzie, pozostawiając macierzystą dyscyplinę nieco na boku. Na monachijskiej wystawie powraca do wielkoformatowych zdjęć. Nowy cykl „Revolution” to nokturnowe morskie pejzaże, obrócone o 90 stopni. Ich abstrakcyjny charakter przybliża je do malarskiego medium.

Do 17 luteo 2013. Włochy. Rzym. Museo nazionale delle arti del XXI secolo MAXXI. "L’Italia di Le Corbusier"

Do 17 lutego 2013. Austria. Salzburg. Museum der Moderne. "Chuck Close. Multiple Portraits".

Do 10 lutego. 2013. Holandia. Rotterdam. Kunsthal Rotterdam. "Aristide Maillol".

Do 3 lutego 2013. Niemcy. Kolonia. Museum Ludwig Köln. "David Hockney. A Bigger Picture".

Do 3 lutego 2013. USA. San Francisco. San Francisco Museum of Modern Art. "Jasper Johns. Seeing with the Mind’s Eye".

Do 31 stycznia 2013. Austria. Wiedeń. Anzenbergergallery. "Me, myself & I". Wystawa prezentuje projekty siedmiu artystek, które posługują sie autoportretem zadając pytania o własną tożsamość. Isabelle Graeff (Niemcy), Lucy Hilmer (USA), Katarzyna Majak (PL), Emily Peacock (USA), Petra Rautenstrauch (Austria), Jana Romanova (Rosja) i Alena Zhandarova (Rosja). Fotografie Katarzyny Majak  pochodzą z jej dwóch cykli - 'desire' i 'dechirer'. W 'desire' artystka wykorzystała sukienkę z niedoszłych zaślubin, która stała się symbolem przedmiotu sterującego naszym życiem. Sukienka była fotografowana w jednym z warszawskich atelier fotograficznych na kiczowatych ręcznie malowanych tłach, uczestniczyła w "typowej" sesji w parku, była pożyczana (do zaślubin homoseksualnych, sesji reklamowej wyposażenia łazienek, do projektu książkowego amerykańskiego zaprzyjaźnionego artysty), odbyła podróż do Indii aby być fotografowana, stałą się przedmiotem realizacji wideo i działań per formatywnych. W  'dechirer'   -  drugiej części projektu – jednostka wyzwala się z władzy przedmiotu. Starsza krawcowa szyje kopie sukienki, dzięki czemu otwiera się więcej możliwości jego destrukcji, i utrwalania tych działań na fotografii i wideo. Każda z kopi zostaje zniszczona w inny sposób – podarta, ręcznie malowana na czarno, palona, używana w rytuałach. Projekt był pokazywany w licznych miejscach w Polsce, Niemczech oraz USA. Wygrał konkurs ‘Optical – ‘Staged’ na wystawę w Raandesk Gallery w Nowym Jorku. Alena Zhandarova tworzy obrazy siebie we wnętrzach. Pełna samoświadomości Jana Romanova bada ideał piękna. Petra Rautenstrauch pokazuje siebie jako Peggy Poetry w rolach cowgirl, czarownicy i matki. Emily Peacock rekonstruuje prace Diane Arbus sama pozując do aparatu.  Lucy Hilmer fotografuje siebie w dniu swych urodzin od 40 lat. Isabelle Graeff bada siebie i swoja matkę, do której jest uderzająco podobna.

Do 29 stycznia 2913. Norwegia. Oslo. Museet for samtidskunst. "I wish this was a song. Music in Contemporary Art".

Do 29 stycznia 2013. Niemcy. Berlin. Instytut Sztuki Współczesnej KW. "One on One".16 listopada 2012 r. w Instytucie Sztuki Współczesnej KW w Berlinie miała miejsce Dornbracht Conversations 4 - platforma publicznego dyskursu pomiędzy architekturą, designem i sztuką. Temat dyskusji „Public Intimacy” to wstęp i odniesienie do rozpoczynającej się wystawy „ONE ON ONE”, której sponsorem jest firma Dornbracht. Kurator Instytutu Susanne Pfeffer zaprasza odwiedzających do percepcji sztuki w sposób radykalnie intymny. Pod hasłem „ONE ON ONE” dwudziestu artystów stworzy swoje własne, indywidualne pokoje - miejsca prezentacji różnorodnych kreacji artystycznych i intymnej, subiektywnej kontemplacji sztuki.

Do 28 stycznia 2013. Austria. Wiedeń. Leopold Museum. "Naked Men. From 1800 to the Present". Artyści: François-Léon Benouville, Paul Cézanne, Elmgreen & Dragset, Richard Gerstl, Gilbert & George, Wilhelm von Gloeden, Katarzyna Kozyra, Bruce Nauman, Egon Schiele, Andy Warhol i in.

Do 27 stycznia 2013. USA. Nowy Jork. The Metropolitan Museumof Art. "Faking It. Manipulated Photography Before Photoshop".

Do 27 stycznia 2013. Szwajcaria. Bazylea. Fondation Beyeler. "Edgar Degas".

Do 27 stycznia 2013. Włochy. Florencja. Palazzo Strozzi."The Thirties. The Arts in Italy Beyond Fascism". Artyści: Mario Sironi, Giorgio de Chirico, Alberto Savivio, Achille Funi, Carlo Carrà, Giorgio Morandi, Antonio Donghi, Marino Marini, Carlo Levi, Filippo de Pisis, Lucio Fontana i inni.

Do 27 stycznia 2013. Niemcy. Hamburg. Deichtorhallen Hamburg. "Anselm Reyle – Mystic Silver".

Do 27 stycznia 2013. Niemcy. Berlin. Hamburger Bahnhof. "Hans-Peter Feldmann. The Dead".

Do 27.stycznia 2013. Niemcy. Berlin. Hamburger Bahnhof. "Hans-Peter Feldmann. The Dead". Tematem przewodnim dzieł Hansa-Petera Feldmanna jest śmierć w wyniku przemocy politycznej. Artysta dokumentuje zgony ludzi w Niemczech od 1967 roku. Także te mało nagłośnione, ukryte przed mediami i niejaki ”niespektakularne”. To osoby co poniosły śmierć w wyniku postrzałów podczas demonstracji. Śledztwa które umorzono. Sprawy które nie zostały doprowadzone do końca. Artysta zapragnął aby zobaczyć te wydarzenia z niedawnej przeszłości z pewnej odległości i zwrócić uwagę na ogromną skalę zdarzeń. Hans-Peter Feldmann w ten sposób bezpośrednio konfrontuje widzów ze śmiercią prawdziwych ludzi w wyniku terroru. Kuratorem wystawy jest Britta Schmitz.

Do 20 stycznia 2013. Anglia. Londyn. The National Gallery. "Seduced by Art. Photography Past & Present". Na ekspozycji zebrano blisko 90 fotografii powstałych od połowy XIX wieku do współczesności. Zdjęciom Richarda Learoyda, Julii Margaret Cameron, Sam Taylor-Wood wtórują płótna Caravaggia, Constable’a, Degasa, Delacroix i innych mistrzów malarstwa. Wystawa uwidacznia siłę oddziaływania tradycyjnej sztuki oraz stopień, w jakim fotografia daje się jej uwieść.

Do 20 stycznia 2013. Norwegia. Oslo. National Museum. "Emil Nolde: the Quest for the Authentic".

Do 20 stycznia 2013. Szwajcaria. Zurych. Kunsthaus Zürich."Paul Gauguin. The Prints".

Do 14 stycznia 2013. Francja. Paryż. Grand Palais, Galeries nationales. "Bohemias". Bohema ma swe źródło w połowie XIX wieku, kiedy status artysty przechodził głęboką transformację. Dla jednych przemiana kończyła się finansowym sukcesem, dla drugich tragiczną śmiercią owianą legendą. Paryska wystawa opowiada historię artystycznych rebeliantów, leniwych kobieciarzy, pijaków i geniuszy z Dzielnicy Łacińskiej i Montmartre’u.

Do 13 stycznia 2013. Niemcy. Düsseldorf. Museum Kunstpalast. "Andreas Gursky".

Do 13 stycznia 2013. Anglia. Londyn. Barbican Art Gallery. "Everything Was Moving: Photography from the 60s and 70s". Na ekspozycję składa się ponad 400 fotografii wykonanych w latach 60. i 70. przez prominentnych artystów z całego globu (m.in. W. Eggleston, S. Polke, M. Sidibé). Zgromadzone w Barbican zdjęcia ukazują, w jaki sposób i w jakim stopniu zmienił się świat w ciągu zaledwie dwóch dekad. To obrazy Rewolucji Kulturalnej i Zimnej Wojny; zbrojnego konfliktu w Wietnamie i walki o prawa człowieka. Wystawa dokumentuje także przemiany fotografii w jej złotym wieku.

Do 13 stycznia 2013. Hiszpania. Madryt. Museo Thyssen-Bornemisza. "Gauguin and the Voyage to the Exotic"

Do 13 stycznia 2013. Szwecja. Malmö. Moderna Museet Malmö."The Supersurrealism". Artyści: Louise Bourgeois, Giorgio de Chirico, Salvador Dalí, Marcel Duchamp, Max Ernst, Wilhelm Freddie, Alberto Giacometti, Francis Picabia, Man Ray, Meret Oppenheim, Brassaï, Hans Bellmer, Henri Cartier-Bresson, André Kertész, Lotte Jacobi, Luis Buñuel, Magnus Wallin.

Do 7 stycznia 2013. Francja. Paryż, Centre Pompidou. "Adel Abdessemed. I am innocent". Wystawa algierskiego artysty mieszkającego i tworzącego we Francji. Abdessemed (ur. 1971) porusza się między różnymi dyscyplinami sztuki – od rysunku i fotografii do prac wideo i performens. Znany jest jednak przede wszystkim z wielkoformatowych instalacji i rzeźb. Czerpie inspiracje z dzieł mistrzów renesansu i romantyzmu. Odsłania ukryte w cieniu globalizacji przejawy indywidualności.

Do 6 stycznia 2013. USA. Los Angeles. Los Angeles County Museum of Art. "Drawing Surrealism". Federico Castellón, Salvador Dalí, Max Ernst, André Masson, Joan Miró.

Do 31 grudnia 2012. USA. Nowy Jork. The Metropolitan Museum of Art. "Regarding Warhol: Sixty Artists, Fifty Years". The Metropolitan Museum przygotowało obszerną wystawę, gromadząc sześćdziesięciu apologetów i epigonów Andy’ego Warhola. Ekspozycja podzielona została na pięć części. Pierwsza ilustruje fascynację codziennością, wypływającą nie z rzeczywistych doświadczeń, lecz z telewizji, sklepowych produktów, kolorowych czasopism i reklam. Podobnie jak proszek „Brillo” Warhola, plastikowe wanny Sigmara Polke mogą opisywać życie człowieka lepiej niż naukowe eseje. Ai Weiwei zaś, malując logo Coca-Coli na neolitycznej wazie, zespala odległe semantycznie symbole współczesnego Zachodu oraz cywilizacji Wschodu. Druga odsłona wystawy dotyczy portretu, kreującego człowieka-ikonę. Bohaterom Warhola wtórują Paris Hilton pędzla Karen Kilimnik, „Lita” Alex Katz i Cindy Sherman – jak zwykle – nie we własnej osobie. „Queer Studies: Camouflage and Shifting Identities” to część odwołująca się do niestałości tożsamości, gry wizerunkami i seksualnością mężczyzny. Do głosu dochodzą zatem Gober, Opie, Gordon i Mapplethorpe.

Do 24 grudnia 2012. Paryż. Galerie Daniel Templon."Kehinde Wiley: the World Stage: Africa-France". Indywidualna wystawa uznanego afroamerykańskiego malarza Kehinde Wileya (ur. 1977, Los Angeles). W swojej twórczości łączy on tradycję portretu reprezentacyjnego, konnego, ikony, malarstwa iluzjonistycznego, francuskiej sztuki rokokowej ze współczesną ikonografią zakorzenioną w subkulturach czarnoskórych (hip-hop, gangsta rap itp.).

Do 11 listopada 2012. Hiszpania. Madryt. CA2M Centro de Arte - Dos de Mayo. Everything Telling, How Knowing Not. Kurator: Martí Manen. Artysci: Eija-Liisa Ahtila (Finland), Rosana Antolí (Spain), Rosa Barba (Italy-Germany), Keren Cytter (Israel), Kajsa Dahlberg (Sweden), Lilli Hartmann (Germany- Great Britain), Rosalind Nashashibi / Lucy Skaer (Great Britain), Christodoulos Panayiotou (Cyprus), Job Ramos (Spain) and Alex Reynolds (Spain).Wystawa inspirowana jest twórczością i życiem Felixa Gonzaleza – Torresa. Ten kubański artysta był znany ze swoich, instalacji i minimalistycznych rzeźb. Korzystał z materiałów, takich jak: łańcuchy, żarówki, zegary, usypiska papieru. Jego prace były odbiciem jego doświadczeń z AIDS.  W 1987 roku dołączył do grupy nowojorskich artystów, których intencją było działać wspólnie, stosując się do zasad kulturalnej aktywności i edukacji społecznej. Wraz z innymi członkami grupy - Dougiwm Ashford, Julie Ault , Karen Ramspacher, Timem Rollinsem - Gonzalez-Torres został zaproszony przez Galerię MATRIX w Berkeley Art Museum i Pacific Film Archive w 1989 roku do dokumentowania doświadczeń ludzkich związanych z AIDS.  Śmierć i życie artysty jest punktem wyjścia wystawy tematycznej poświęconej jego twórczości. Wspomnienia  Gonzaleza-Torresa, specjalnie opublikowane dla tego projektu, są dostępne w CA2M jak również w księgarniach.

Do 28 października 2012. Dania. Kopenhaga. Statens Museum for Kunst. "Henri Matisse – Doubles and Variations".Henri Matisse Doubles i Wariacje. Kurator: Dorthe Aagesen. Wystawa jest wyjątkową okazją, aby zobaczyć szeroki wybór sztuki Matisse'a w serii cykli i powtórzeń tego samego motywu. Dzieła te rzadko są wystawiane razem. We współpracy z Centre Pompidou w Paryżu i Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, National Gallery of Denmark zgromadziła szeroką gamę najlepszych obrazów Matisse'a. Twórca ten wielokrotnie powracał do tematyki, którą wcześniej poruszał. Malując te same motywy zmieniał kolory i techniki malarskie. Wystawa ukazuje prace mistrza od 1900 roku do lat czterdziestych ubiegłego wieku. 

Do 28 października 2012. Anglia. Liverpool. Tate Liverpool. "Turner Monet Twombly". Wystawa gromadzi prace JMW Turnera (1775-1851) Claude Moneta (1840-1926) oraz Cy Twombly’ego (1928-2011), trzech najbardziej znanych z ilości zrealizowanych prac artystów wszechczasów. Wystawa ukazuje podobieństwa między ich twórczością w przedziale ostatnich 20-30 lat ich życia. Wiele prac jest pokazanych w Wielkiej Brytanii po raz pierwszy. Dla tych, którzy już znają dzieła artystów, wystawa ta jest objawieniem, dla nowych odbiorców to fascynujące odkrycie. 

Do 21 października 2012. Niemcy. Frankfurt. Museum Junge Kunst. Ryszard Woźniak, "Sztuka, jaką lubię". Od 2007 roku Muzeum Młodej Sztuki w ścisłej współpracy z Galerią BWA w Zielonej Górze prezentuje polska sztukę współczesną. W tym roku wystawia malarstwo Ryszarda Woźniaka. Pokazane jest malarstwo artysty z lat osiemdziesiątych, dziewięćdziesiątych i prace najnowsze. Ryszard Woźniak (ur. 13 czerwca 1956 roku w Białymstoku) – jest malarzem, performerem, autorem instalacji, teoretykiem sztuki i pedagogiem. W latach 1976-1981 studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni Stefana Gierowskiego. Od 1982 związany z Gruppą, brał udział w niemal wszystkich jej wystawach i akcjach, współredagował jej pismo "Oj dobrze już".W 1986 wraz z Ryszardem Grzybem przebywał na stypendium w Berlinie Zachodnim. W 1991/1992 wykładał w prywatnej Szkole Sztuki w Warszawie, założonej i prowadzonej przez Jarosława Modzelewskiego i Marka Sobczyka. Od 1992/1993 prowadzi pracownię malarstwa w Katedrze Sztuki i Kultury Plastycznej Uniwersytetu Zielonogórskiego w Zielonej Górze. Jest autorem koncepcji SZTUKA PODZIWU.

Do 14 października 2012. Holandia. Amsterdam. Foam. Erik Kessels. Piękno Albumu. Ekspozycja jest odą do zanikającej epoki  klasycznego rodzinnego albumu ze zdjęciami. Erik Kessels od wielu lat kolekcjonuje zdjęcia realizowane przez ludzi w formie rodzinnych i intymnych dokumentacji. Fotografie zbiera w antykwariatach i na wyprzedażach. Erik Kessels jest   założycielem i twórczym dyrektorem Kessels Kramer, niezależnej międzynarodowej agencja badającej problemy komunikacji międzyludzkiej mającej siedziby w Amsterdamie i Londynie.

Do 7 października 2012. Niemcy. Berlin. Hamburger Bahnhof ."Cy Twombly & The School of Fontainebleau". Prace manierystów towarzyszą zaprezentowanym na niej obrazom niedawno zmarłego apologety abstrakcyjnego ekspresjonizmu. Warunki stworzone przez kuratora – Eugena Blume’a – sprzyjają dialogowi dzieł. Odsłania on przed widzami nie tyle odmienności wynikające z olbrzymiego dystansu czasowego między artystami, ile pokrewne cechy, sprzęgające twórczość protegowanych Franciszka I z pracami XX-wiecznego malarza. Cy Twombly kształcił się na artystycznych uczelniach. W latach 1950-1951 przebywał na stypendium w Art Students League of New York, gdzie poznał Rauschenberga. Za jego namową wstąpił do legendarnego Black Mountain Collage, studiując z Motherwellem i Klinem. Swoje pierwsze indywidualne wystawy miał w trakcie odbywania służby wojskowej. Był kryptologiem. To zajęcie pozostawiło znaczący ślad na stylu jego prac. Prezentowany w Berlinie obraz pod tytułem „Szkoła Fontainebleau” z 1960 roku został opatrzony słowem „sunset”. Próżno się jednak na nim doszukiwać pejzażu zachodzącego słońca. Funkcjonuje on wyłącznie w układzie i połączeniu poszczególnych liter, nigdzie indziej. 

Do 7 października 2012. Francja. Paryż. Les Docks – Cité de la Mode et du Design."Cristóbal Balenciaga: Fashion Collector". Galeria Galliera w Paryżu otworzyła swoje podwoje w 1977 roku i specjalizowała się w prezentowaniu osiągnięć dizajnu i dziejów świata mody. Zamknięta od lata 2009 r., w tym roku ponownie otwarta prezentuje osiągnięcia  Cristóbala Balenciagi. Ekspozycja ukazuje 70 sztuk odzieży historycznej z XVIII, XIX, i XX wieku (suknie i płaszcze) zestawiono z 40 pracami hiszpańskiego projektanta z  lat 1937 - 1968. Fernando Martinez Herreros, przekazał kolekcję Galerii Galliera siedem lat po śmierci Balenciagi w 1972 roku. Ekspozycja składa się z sześciu części. Balenciaga czerpał inspirację z historycznych strojów hiszpańskich. Określa się go „Picassem współczesnej mody”. Jego najwierniejszymi klientami były: królowa Hiszpanii, królowa Belgii, księżna Windsoru, księżna Grace z Monaco oraz inne znane osobistości świata. W wieku 74 lat Balenciaga zdecydował się przejść na emeryturę i zamknąć wszystkie domy mody, jeden po drugim. Pojawił się publicznie ostatni raz na pogrzebie Coco Chanel. Zmarł 24 marca 1972 roku Jest uważany za jednego z największych projektantów mody w historii. 

Do 30 września 2012. USA. Nowy Jork. New Museum. "Pictures from the Moon: Artists’ Holograms 1969-2008". W latach 60. narodziły się technologie, które wkrótce przeobraziły się w nowe medium artystyczne. Rozwój techniki laserowej umożliwił wykreowanie hologramów – obrazów konkurujących z filmem, fotografią, rzeźbą i malarstwem. Zainspirowani tym wynalazkiem artyści wykorzystali hologram jako narzędzie kształtowania wizualności. W Lobby Gallery nowojorskiego New Museum zostały zaprezentowane prace sześciu wybitnych postaci sztuki XX wieku: Louise Bourgeois, Chucka Close’a, Bruce’a Naumana, Erica Orra, Eda Ruscha, Jamesa Turrella.

Do 30 września 2012. Belgia. Genk. Genk w Belgii FLACC. Subiektywna Linia Autobusowa. Tego lata FLACC z Genk oraz Instytut Sztuki Wyspa w Gdańsku będą działać jako partnerzy przy Subiektywnej Linii Autobusowej, projekcie artysty wizualnego Grzegorza Klamana. Subiektywna Linia Autobusowa w dawnym górniczym miasteczku Belgii Genk będzie funkcjonować w czasie Manifesta9. Jednocześnie, Linia będzie działać na terenach dawnej Stoczni Gdańskiej w Polsce w ramach festiwalu Alternativa. Zarówno górnicze Genk, jak i Stocznia Gdańska, przechodząc transformacje, stają się rezerwuarem pamięci kolektywnej i indywidualnej. Odjazdy: w każdy piątek i sobotę o godz. 12.30 i 15. Dodatkowo odjazdy w weekendy otwarcia Manifesta 9.

Do 30 września 2012. Rosja. Moskwa. Galeria Trietiakowska. "Marc Chagall: the Origins of the Master’s Creative Language". Fantastyczne płótna, Marca Chagalla przedstawiające latających skrzypków, koty o wielu twarzach i eksplodujące kolory, są natychmiast rozpoznawalne. Jak powstały wizje Chagalla? Państwowa Galeria Trietiakowska  stara się odpowiedzieć na to pytanie organizując wystawę z okazji 125 urodzin artysty. Ekspozycja gromadzi dziesiątki rzadkich wczesnych grafik i obrazów z młodości artysty na Białorusi, jak również dojrzałe kolaże ilustracje i ceramikę z lat 60 i 70 ubiegłego wieku, pozwalając widzom śledzić motywy, które Chagall będzie eksploatował aż do śmierci w wieku 97 lat. "Niezależnie od tego, kiedy jego prace powstały, w młodości lub w podeszłym wieku, czerpał z tych samych źródeł" powiedziała  Meret Meyer, wnuczka Chagalla podczas otwarcia wystawy. Chagall urodził się jako Mojsze Shagal w 1887 roku niedaleko Witebska na Białorusi. W granicach Imperium Rosyjskiego, Witebsk był częścią "strefy osiedlenia" rosyjskich Żydów. Artysta dorastał w sztetl, małej osadzie żydowskiej, jego ojciec był sprzedawcą ryb, a matka handlowała żywnością.

Do 29 września 2012. Włochy. Rzym. MAXXI Museo nazionale delle arti del XXI secolo. "MAXXI Arte Collezione – Tridimensionale". Rzymskie muzeum MAXXI gromadzące sztukę najnowszą zorganizowało wystawę poświęconą zagadnieniu trójwymiarowości. Budowaniu relacji między przedmiotem a przestrzenią, w jakiej się znajduje, z pewnością pomaga sama architektura instytucji (projektu Zahy Hadid). Wśród zaprezentowanych realizacji rzeźbiarskich znajdują się prace Maurizio Mochettiego, Juana Muoza, Remo Salvadoriego, Thomsa Schütte czy Franza Westa. „Tridimensionale” to próba ujęcia transformacji form geometrycznych, dekonstrukcji i statusu rzeźby monumentalnej.

Do 29 września 2012. Hiszpania. Madryt. Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía. "Rosemarie Trockel: a cosmos". Niemiecki artysta Rosemarie Trockel (rocznik: 1952) jest zafascynowany manią zbierania i kolekcjonowania przedmiotów będących unikatami, tak typową dla XVII i XVIII wieku. Tworzy nich swoisty wszechświat. 

Do 29 września 2012. Szwajcaria. Zurich. Annemarie Verna Galerie. „Richard Tuttle – Papier”. Richard Dean Tuttle (ur. 12 lipca 1941) jest amerykańskim postminimalistą znanym ze swoich małych, subtelnych, kameralnych dzieł. Jego prace obejmują szeroki zakres mediów: od rzeźby, malarstwa, rysunku, grafiki i książki artystycznej do instalacji i projektowania mebli. Wystawa jest niejako retrospektywą jego twórczości ukazującej szkice, notatki twórcze i skończone dzieła. Artysta współpracuje z galerią już od 1976 roku. 

Do 29 września 2012. Wiedeń Museum Moderner Kunst MUMOK "Reflecting Fashion: Art and Fashion since Modernism" “(...) „Niech żyje moda, a przepadnie sztuka” – manifestował Max Ernst na kartach litografii z 1919 roku. Utajonemu w słowach surrealisty defetystycznemu proroctwu o końcu sztuki zdaje się sprzeciwiać wystawa „Reflecting Fashion”, zorganizowana w wiedeńskim MUMOK. Ekspozycja, składająca się z ponad 300 obrazów, rysunków, szkiców, tekstyliów, rzeźb, prac wideo i fotografii, dostarcza dowodów na istniejącą od przeszło wieku symbiozę sztuki i mody – bez strat z żadnej ze stron. W atmosferze fin de siècle’u, którą chłonął i opisywał Baudelaire, moda zaczęła funkcjonować jako pars pro toto nowoczesności. Jej szybka i nieustanna zmienność wtórowała nie tylko przemianom w społeczeństwie, mentalności i samoświadomości ówczesnych, lecz także towarzyszyła poszukiwaniom prekursorskich artystycznych form wyrazu.” (Wojciech Delikta)

Do 24 września 2012. Francja Paryź. Centrum Pompidou. “Family Portraits”. W galerii dziecięcej Centrum Pompidou powstała ekspozycja w której główny głos oddano dzieciom. To one portretują tak życie wokół, jak i swe tęsknoty, marzenia i swe rodziny.

Do 23 września 2012. Holandia. Amsterdam. Galeria De Appel. TOPSY TURVY. Wystawa tematyczna ukazująca różne spojrzenia artystów na temat karnawału i zabawy. Od Jamesa Ensora do twórców współczesnych. Artysci: Z e.g.: Barney, Maja Borg, Spartacus Chetwynd, Melanie Bonajo, Discoteca Flaming Star, James Ensor, Melanie Gilligan, Adriana Lara, David Lloyd, Urs Lüthi, Philip Metten, Alberto Matthew de Michele, furgonetka Wendelien Oldenborgh, Oiticica Helio, Rondinone Ugo, Selg Markus, Strik Berend, Takeuchi Toshie, Eric de Vroedt, Niko de Wit, Wranes Tori.